چـه چـیــز در ایـن جـهـان ،(؟)

غـریـبـانـه تـر از زنـی اسـت كـه

خـودش را و تـنـهـایــی اش را بـغـل مـیـكـنـد (!)

برای بدست آوردن دل‌ او ،... آنطور که هستی‌ باش ،
صداقت مؤثرترین تیری است که به قلب هدف می‌‌نشیند ،

هدفت را با نقشه‌های جوراجور آلوده مکن‌ ،

کوشا باش ،... نه‌ مصر ،
افتاده باش ،... نه‌ ذلیل ،
شوخ باش ،... نه‌ مسخره ،
آزاده باش ،،... نه‌ یاغی ،
مطمئن باش ،... نه‌ ساده ،
صبور باش ،... نه‌ در کمین ،
از خود ،... راضی باش ،.... نه‌ از خود راضی ،
خودت باش ،.... نه‌ آنطور که فکر می‌‌کنی‌ او می‌‌خواهد ،

آنوقت خواهی دید که کلید دلش را در دست خود خواهی داشت

تا حالا دقت کردین همه مجری های صدا و سیما دوست دارن بیشتر در خدمت مهمان برنامه باشن اما وقت برنامه این اجازه رو بهشون نمیده ؟

مادر از بهر غم و رنج جهان زاد مرا
درس غم داد در این مدرسه استاد مرا

دل من پیر شد از بس که جفا دید و جفا
ندهد سود دگر قامت شمشاد مرا

آنچه می خواست دلم چرخ جفا پیشه نداد
وآنچه بیزار از آن بود دلم داد مرا

زندگی یک نفسم مایه شادی نشده است
آه اگر مرگ نخواهد که کند شاد مرا

یک دل و این همه آشوب و غم و درد عماد
کاشکی مادر ایام نمیزاد مرا

تاحالا دقت کردین بعضیا وقتی میخوان یه حرف خنده دار بزنن
قبلش اعلام میکنن :آقا یچی میگم بخند
لامصبا آدم رو تو رودروایسی میزارن که بخندی...

پستچی آمد ...... مثل هر روز ......

در تمام خانه ها را زد و نامه ها و بسته ها را تحویل داد .......

به من که رسید ......

قیافه ای کمی ناراحت به خود گرفت و گفت :

امروز هم نبود ..... شاید فردا .......

بی انصاف من به درک ..........

لا اقل پستچی را از عذاب وجدان خلاص کن .....

تا اینچنین هر روز شرمندگی را در چشمانش نبینم ........

حضور هیچکس در زندگی ما اتفاقی نیست،خداوند در
هر حضوری رازی نهان کرده برای کمال ما.
خوشا آن روزی که دریابیم راز این حضور را.

چه داروی تلخی است وفاداری به خائن، صداقت با دروغگو، و مهربانی با سنگدل ...

وقتی تنها شدم تازه فهنیدم قصه مادربزرگم درست بود : همیشه یکی بود و یکی نبود

خـــود را به من عادت نده مــــن مثــل هرکــس نیستـم
یک روز هستم پـــــیش تو یک روز دیـــگر نیستــــــم
از من مخواه عاشـق شدن عاشقـــی سرابی بیش نیست
آن کس که از مـن ساختند جزسایه ایی ازخویش نیست
هرگــز بـرایــــم دل مـــده چشمــــــان خود را تر نکـن
این وضع پـــر آشوب من آشفتــــــه و بـدتــــــر نکـــن
هرگــــز نگویی خواهمت من دوســــــــتت دارم هنـوز
تو حیف هستی نازنیــــــن در پای بی مهـــــــرم نسـوز
سر مستـــی و دلـــــدادگی ازمن گذشته است خستـه ام