چقدر سختی چقدر دوری چقدر درد..........همین حالا کنارم باش برگرد

به حدی در تنهایی رسیدم که
خودم با تلفن خونه به موبایلم میس کال می ندازم، بعد می خندم میگم کثافططو ببینا

به امید روزی که دستگیره دری به داخل آستین من نرود؛
پیشانی من به در نخورد؛
استخون آرنجم به تیزی نخورد

بلند بگو آمـــین بلا نبینی جَووون!

این اولین بار است که من به عنوان نفر اول کامنت میزارم و این موفقیتم را مدیون پدر و مادرم هستم که همواره مرا در این راه پر پیچ و خم همیاری کرده اند در اینجا لازم است تا از معلم اول راهنمایی که به من امید داد که بالاخره یک روز هم تو نفر اول کامنت میذاری تشکر کنم و این افتخار جهانی را به تمامی هموطنان عزیزم که همیشه از من حمایت کردن و به من امید دادن تقدیم میکنم باشد تا رستگار شویم

نیازمندیها قبل از چهار شنبه سوری !

هواپیمای اختصاصی جهت عبور و مرور در شب چهار شنبه سوری موجود است !