در شهری که خورشید را به قیمت شمعی نمیخرند ، پروانه شدن یعنی تباهی

پرسید... به خاطر كي زنده هستي؟ با اينكه دلم مي خواست با تمام وجودم داد بزنم "بخاطر تو" بهش گفتم به خاطر هيچ كس. پرسيد پس به خاطر چه زنده هستي؟ با اينكه دلم فرياد ميزد "به خاطر تو" با يك بغض غمگين گفتم به خاطر هيچ چيز. ازش پرسيدم تو به خاطر چي زنده هستي؟ در حاليكه اشك تو چشمانش جمع شده بود گفت به خاطر كسي كه به خاطر هيچ زنده است.

وقتی نیســـــــت ... نبایــــــد اشــــــك بریــــــزی ... بایــــد بگــــــذاری بغـــــض ها روی هم جمــــع شونــــد ... تا ... كوه شــــوند وسخــــــت ... همیـــــن ها تو را میســـــازد ، سنگـــــت میكند درســـــت "مثـــــلِ خــــودش" یادت باشــــــد حالا كــــــه نیســــــت ... اشكهــــــایت را ندهی كســـــی پاك كنــــــد ... میدانــــی ؟ آخــــــر هركســــــی لیاقــــــت تو و اشـــــك هایــــت را نــــدارد ....