عاشق مردی بوده ام...که...

دستهایش با تمام مردانگی به لطافت کوهستان است ...

شانه هایش نیز تکیه گاه محکم و امنی است و قلبش آنقدر وسیع است که

می توان تمام شاپرک ها را در آن جا داد ...

و آنقدر دوستش دارم که همیشه می گویم ، می پرستمت پدرمـ



==»»یـــه چی دیگه هم بــگم با اجازتون.....


اگر بدانی چه کسی،کشتی زندگی را....از میان موج های سهمگین روزگار

به ساحل آرام رویاهایت......رسانده است؟
“
"
"
پــــدرت” را می پرستی . .

چـــ ه بے ِ رحمانـــ ه همــ ه را از" قلبـــم "بیروטּ ڪردم

بــــرای اینڪه فقــط تو بمانے ِ در "قلبـــم"

حـــال...

حـــال ڪه قصـــد رفتטּ داری !!!

در این ســـالن تهے ِ از قلبـــم ...

"ڪفــش هایت" را به دســـتانت بگیـــر

صداے ِ تق تق های ڪفشت

مـــرا به گریه وا میـــدارد

تق تق هایے ِ ڪه...

"زنــــده بودטּ " را به یــــادم مــی آورد ...

شاید سال ها بعد در گذر جاده ها بی تفاوت ازکنارهم بگذریم

و تو...

آهسته زیر لب بگویی چقدر آن غریبه شبیه خاطراتم بود.......