حکایت آغوشی که سرد شد؛
لبخندی که خشک شد؛
و اشکی که فرو ریخت…
حکایت دردهایی که به هیچکس نباید در موردشون چیزی گفت.
حکایت چشمانی که همیشه خیس هستن و باید پنهونشون کنم.
حکایت تمام حرفهای ناگفته ای که باید فرو بدم
حکایت اینهمه غمی که داره روی هم تلنبار میشه و انگار حکمتیه که هیچوقت تموم نشه.
حکایت خشمی که نمیتونم فریادشون کنم.
حکایت بغضی که نمی[!]…
حکایت من که باید تنها با این همه مشکل ریز و درشت دست و پنجه نرم کنم.
و مهم تر از همه حکایت تویی که دیگر نمیشناسمت

از دوستان کی ایفون داره؟
*
*
*
میخوام ببینم چطوری باهاش میان اینترنت؟ من که هر چی سعی کردم همش درو باز میکنه))))

تو مترو یا اتوبوس از یه نفر آدرس بپرسین میبینین که پونزده نفر پونزده تا آدرس کاملا مختلف میدن . . .

همــــه جا هستــــــــی!!!

در نوشتـــــــه هایم...

در خیالــــــــــم...

.................... در دنیـــــــــــــایم...

تنها جایــــی که بایــد باشـــی و ندارمت

............در کنــــــــارم است........

دختـــــ♥ـــــر که باشی...


هزار بار هم که بگوید:

دوستـــــــــــــــــــــت دارد...!!

بازهم خواهی پرسی:


دوستــــــــــــــــم داری....؟


و ته دلـــــــــت همیشه خواهد لرزید.......!!


دختر که باشی هرچقدرهم که زیبــ♥ــا باشی


نگران زیبـــاترهایی میشوی که شاید عاشــقش شوند.....!!


هروقت که صدایت میکند:خوشــــ♥ـــــگلم!!!


خدا را شکر میکنی که درچشمان او زیبایی ...!!


دســـــــت خودت نیست...

دختـــــ♥ـــــر که باشی.....

همه ی دیوانــــ♥ــــگی های عالم را بــــــ♥ـــلدی......!