انسان مجموعه ای ازآنچه داردنیست. بلکه مجموعه ای است ازآنچه ندارد،امامی تواندبدست آورد.(ژان پل ساتر

گفتمش : دل مي خري ؟ برسيد چنده؟ گفتمش : دل مال تو، تنها بخند ! خنده كرد و دل زدستانم ربود تا به خود باز آمدم او رفته بود دل ز دستش روي خاك افتاده بود جاي بايش روي دل جا مانده بود ...

رانندگی در کشور های مختلف شیکاگو: یک دست روی فرمان، یک دست بیرون پنجره ... نیویورک: یک دست روی فرمان، یک دست روی بوق بوستون: یک دست روی فرمان، روزنامه در دست دیگر، پا محکم بر روی پدال گاز اوهیو: هر دو دست بر روی فرمان، هر دو پا روی پدال ترمز، قرار گرفتن در تیر رس تروریست ها کالیفورنیا: هر دو دست روی هوا، قیافه گرفتن، هر دو پا روی پدال گاز، صورت چرخیده و مشغول صحبت با کسی که روی صندلی عقب نشسته به ایران خوش آمدید: یک دست روی بوق، با دست دیگر مشغول دست دادن، یک گوش به موبایل، گوش دیگر مشغول شنیدن موزیک با صدای بلند، پا بر روی پدال گاز، چشمها به خانمهای کنار خیابان دوخته شده، صحبت با شخص دیگری که در ماشین بغل او در حرکت است

‫دقت کردین ما دانشجوهای واقعی وقتی چیزی نمیفهمیم از بغل دستی میپرسیم: تو چیزی میفهمی؟ اونم میگه نه و ما به خود می بالیم و خوشحال از اینکه تنها نیستیم و همگی نمیفهمیم‬

اگه بقیه تو رو منتظر نگه دارن: مساله ای نیست که. مگه چی کار داشتی حالا؟ اگه تو بقیه رو منتظر نگه داری: اونا یه قرار مهم با رئیس ناسا رو بخاطر تو از دست دادن!

‫در ایران... تو دستشویی فکر میکنند، تو حمام اواز میخوانند، سر کلاس میخوابند، تو رختخواب تلفن حرف میزنند، ... موقع درس خوندن بازی میکنند، موقع تی وی دیدن فیسبوک چک میکنند، موقع فیسبوک چک کردن غذا میخورند، موقع خواب بیدارند، موقع بیداری خوابند، سر کار روزنامه میخوانند، و اوقات فراغت کار میکنند!!!‬