کاش می‌دیدم چیست

آنچه از چشم تو تا عمق وجودم جاری است

آه وقتی که تو لبخند نگاهت را

می‌تابانی



بال مژگان بلندت را

می‌خوابانی

آه وقتی که توچشمانت

آن جام لبالب از جان‌دارو را

سوی این تشنه جان سوخته می‌گردانی

موج موسیقی عشق

از دلم می‌گذرد

روح گل‌رنگ شراب

در تنم می‌گردد

دست ویرانگر شوق

پرپرم می‌کند ای غنچه رنگین، پرپر



من در آن لحظه که چشم تو به من می‌نگرد

برگ خشکیده ایمان را

در پنجه باد

رقص شیطان خواهش را

در آتش سبز

نور پنهانی بخشش را

در چشمه مهر

اهتزاز ابدیت را می‌بینم



بیش از این سوی نگاهت نتوانم نگریست

اهتزاز ابدیت را یارای تماشایم نیست

کاش می‌گفتی چیست

آنچه از چشم تو تا عمق وجودم جاری است



فریدون [!]

خدایا زندگی با غم چه سخت است

تنفس در شب ماتم چه سخت است

چه سخت است ای خدا یک رنگ بودن

همیشه با ریا در جنگ بودن

چه خون است آوازم خدایا

شکسته بال پروازم خدایا

وصال تو برای من سراب است

دریغاچشم بخت من در خواب است

رفیقی جز پریشانی ندارم

دگر شور غزل گفتن ندارم

دلم در مخمل خون خفته ای دوست

منم از داغ تو آشفته ای دوست