پاتوق دانشجویان ایران - جستجو در پست ها

محمدحسین بیت حردان

سلام دوستان
بوی ماه محرم بوی ماه عشق غم وقصه دل وگریه هاست که اشک از چشمان ما جاری می شود...

دیدگاه •

•

• 1392/08/9 - 22:28

+7

*elnaz* *

این روزها "بــی" در دنیای من غوغا میکند! بــی‌کس ، بــی‌مار ، بــی‌زار ، بــی‌چاره ، بــی‌تاب ، بــی‌دار ، بــی‌یار ، بــی‌دل ، بـی‌ریخت،بــی‌صدا ، بــی‌جان ، بــی‌نوا بــی‌حس ، بــی‌عقل ، بــی‌خبر ، بـی‌نشان ، بــی‌بال ، بــی‌وفا ، بــی‌...................

دیدگاه •

•

• 1392/08/9 - 19:53

+6

*elnaz* *

گاهی وقتها نوشتنت نمی اید قدم زدن را هم دوست نداری چای هم برایت بی مزه شده از سیگار کشیدن میترسی از حرف زدن با دیگران حالت بهم میخورد حتی اعصابت هم خورد نیست خسته نیستی دل زده نیستی اما تا دلت بخواهد غم داری شاید الکی بعضی وقتا...............

دیدگاه •

•

• 1392/08/9 - 19:49

+7

*elnaz* *

دیدگاه •

•

• 1392/08/9 - 19:30

+6

زهرا

از من نرنــــــــــج… نه مغــــــرورم نه بی احســـــاس… فقط خســــته ام… خسته از اعتــــــمادی بیــــجا! برای همین قفلی محکم بر دل زده ام!

دیدگاه •

•

• 1392/08/9 - 19:24

+7

بهناز جوجو

سکوتـــــــــــــ … و دیگر هیچ نمی گویم …! که این بزرگترین اعتراض دل من است به تو … سکوت را دوستـــــــــ دارم به خاطر ابهت بی پایانشـــــــ …..

دیدگاه •

•

• 1392/08/9 - 11:43

+8

NeDa

از عمر ، همیشه حاصلم پاییز است انگار که در آب و گِلم پاییز است در فصلِ غریبه ها مرا دفن نکن تاریخ تولد دلم پاییز است

دیدگاه •

•

• 1392/08/9 - 11:32

+9

بهناز جوجو

بعضی ها میتونن خودشونو گاو حساب کنن.. اما قرار نیس دله مارو هم طویله حساب کنن !

دیدگاه •

•

• 1392/08/9 - 10:49

+5

♥ نگار ♥

در بوووووووسه

شبی كه یارم آمد دلم به آسمان پرواز كرد

راز این شب ها را مهتاب برایم روشن كرد

قلب عاشقش سفره ای از نور بود

سوار بر نگاه دور یك دوست بود

هر لحظه در نگاه او آهی تازه می كشید

هر لحظه در دوری او قلبش دوچندان می تپید

تا به حالا خود را اسیر عشق ندیده بود

گویی كه شیرین او در نگاهش یك پدیده بود

اینجا در دنیایی دیگر مرام نامه ای در دل داشت!

حكایت از دردی كه همیشه بر سرش می پنداشت

دلش آرام می گرفت وقتی در خانه اش قدم می زد

در هر گزاره شاد می شد وقتی در كویش پرسه می زد

دیدگاه •

•

• 1392/08/8 - 20:20

+8

♥ نگار ♥

در یکی بود ... یکی نبود

کسی که سخنانش نه راست است و نه دروغ "فیلسوف" است.

کسی که راست و دروغ برای او یکی است، "چاپلوس" است.

کسی که پول می گیرد تا دروغ بگوید، "دلال" است.

کسی که دروغ می گوید تا پول بگیرد، "گدا" است.

کسی که پول می گیرد تا راست و دروغ را تشخیص دهد، "قاضی" است.

کسی که پول می گیرد تا راست و دروغ را بهتر نمایان سازد، "وکیل" است.

کسی که با دروغ غریبه است و جز راست چیزی نمی گوید، "بچه" است.

کسی که به خودش هم دروغ می گوید، "متکبر" است.

کسی که حتی دروغ خودش را باور می کند، "ابله" است.

کسی که سخنان دروغش شیرینست، "شاعر" است.

کسی که علیرغم میل باطنی خود دروغ می گوید، "همسر" است.

کسی که اصلا دروغ نمی گوید، "مرده" است.

کسی که دروغ می گوید و قسم هم می خورد، "بازاری" است.

کسی که دروغ می گوید و خودش هم نمی فهمد، "پرحرف" است.

کسی که دروغ گفتنش را مصلحت آمیز عنوان می کند، "خوش خیال" است.

کسی که مردم سخنان دروغ او را در برخی مواقع راست می پندارند، "سیاستمدار" است.

کسی که مردم سخنان راست او را دروغ می پندارند و به او می خندند، "دیوانه" است.

دیدگاه •

•

• 1392/08/8 - 20:17

+5

یافتن پست: #دل

تفکیک