گـــــاهی وقتهـــا آدمهــــا ،
از یکـــ جایی به بعــــــد ،
از یکـــ روزی به بعـــــــد ،
از یکـــ (( نفــــــــــر )) به بعـــــد ،
دیگــــــــر هیچ چیز برایشان معنی ندارد….
نه رنگـــ ها ،
نه خیـابانهـــا ،
نه فصلهــــــــا….
گاهـــــــی وقتهــــا آدمهـــا
از یک نفــــــــر به بعــــــد فقط دلتنگ اند..

دلهره آورین ترین لحظه ی زندگی وقتی که .
.
.
.
.
.
.
.
با رفیقت تو تاکسی نشستی ولی تا آخرین لحظه نمیدونی تو میخوای پول تاکسی رو حساب کنی یا اون  

خدایـــــــــــــــــــــــــــــا ...

چه ساختــــــــه ایــــــــــــــــــــــــــــ ...

دل آدم هایت یکــــــــــــــــی ازیکــــــــــــــــی سنگــــــــــــی تر ...

دروغ هایشان یکــــــــــــــــــــی از یکـــــــــــــــی زیباتر ...

نگاه هایشان یکــــی از یکـــــــــــی معنی دار تر و سنگین تر ...

روحشان یکـــــــی از یکـــــــــــــی هـفـــتـــــــــــ رنـــگـــــــــــ تر ...

و

هر یک برای خود ،

یکــــــــــــــی از یکـــــــــــــــی خــــــــــــــدا تـــــــــر !...

دل من صندوق صدقات نیست

که گاهی سکه ای محبت در آن بیاندازی

و پیش خدای دلت فخر بفروشی که مستحقی را شاد کرده ای

دلم تنگه. . . .
برای دعا کردن واسه نیومدن معلم....
برای قرآن های اول صبح و خوندن سرود ایران اول هفته....
برای خط کشی کناردفتر مشق با خودکار مشکی و قرمز....
برای تخته پاک‌کن و گچ های رنگی کنار تخته....
برای ترس از سوال معلم....
برای لیوانای آبی که فلوت داشت....
برای روزنامه دیواری درست کردن....
دلم برای همه ی دلخوشیهای کودکانه تنگ شده!

توجه کردین یادگاری های روی دیوار و صندلی کلاس های دانشگاه اموزنده تر از حرف های استاده.!!

خسته شدم خسته ی هر چی درده
آی ، رو دوش من درد هزار تا مرده
جنگ با این همه غمو غریبی
یكی بگه رسم كدوم نبرده
بهارو پاییزو زمستون چیه
برگ درخت من همیشه زرده
وقتی زمونه، روو گرفته از من
دلم دیگه دنبال چی بگرده

چه زیبا خالقی دارم..

چه بخشنده خدای عاشقی دارم..

که میخواند مرا با آنکه میداندگنه کارم..

اگر رخ بربتابانم,دوباره مینشیندبر سرراهم..

دلم رامی رباید با طنین گرم وزیبایش

که در قاموس پاک کبریایی,قهر,نازیباست

چه زیبا عاشقی را دوست می دارم

دلم گرم است,می دانم که می داند بدون لطف او تنهای تنهایم

خدای من, خدایی خوب می داند

ومی داند که سائل را نباید دست خالی راند

چه ترس از ظلمت شبها به هنگامی که می گوید

عزیزم حاجتی داری اگر,اینک بخوان مارا

که من حاجت روا کردن برای بنده ام را دوست می دارم..

بزرگترین دلهره زندگی حیف نون اینه که :

تو مهمونیا وقتی دارن بشقاب ته دیگو دست به دست میچرخونن بهش نرسه !

بپوشان رخ و دلربائی مکن
دگر با کسان آشنائی مکن
چو معشوق ، رندست و می می خورد
اگر عاشقی پارسائی مکن
وفا حسن خوبان زیادت کند
وفا پیشه کن بی وفایی مکن
به سر پنجه ی هجر ، با چون منی
روا نیست زور آزمایی ، مکن

مولوی در دیوان شمس