سیروس خله تو قطار میشینه به صندلی روبرویی میگه:

به سلامتی دارین برمیگردین؟!

دیروز رفتم از دستگاه خود پرداز پول بگیرم مبلغ رو زدم 50000 تومان یه ده هزار تومنی داد! سه تا پنج هزار تومنی داد! پنج تا دو هزار تومن داد! پونزده تا هزاری! یه لحظه دلم واسه دستگاه سوخت نزدیک بود پولو برگردونم تو دستگاه! طفلی خودشو کشت 50 تومن منو جور کرد

زن خطاب به شوهرش: عزیزم قبول داری که تو شجاعت مثل شیر هستی؟ مرد: مسلماً! _ :تو سرعت عمل مثل پلنگی؟ + : خوب معلومه! _ :تو هیبت مثل ببر ؟ + :مگه شک داری! _ :تو بلند پروازی مثل عقابی؟ + :این از صفات بارز منه! _ :تو محبت مثل مرغ عشقی؟ + :قربونت برم اینو که دیگه خودت میدونی! _ :تو دل رحمی مثل گنجشکی؟ + :دیگه خجالتم میدی ها! _ :پس کلاً قبولی داری به اندازه یه باغ وحش حیونی؟

یارو رو داشتن به جرم قتل زنش مــحاکمــه مــی کردن. دادستان مــی گه : سنگدل تو وقتی داشتی زنت رو مــی کشتی ندای وجدانت رو نشنیدی؟! طرف مــیگه: نه والله! بس که این زنیکه جیغ و داد مــیکرد مــگه مــی ذاشت مــا چیزی بشنویمــ؟!!

بس که ديوار دلم کوتاه است هرکه از کوچه ي تنهايي من ميگذرد به هواي هوسي هم که شده نگهي ميکند و ميگذرد

غریب است دوست داشتن و عجیب تر از آن است دوست داشته شدن.....

وقتی میدانیم کسی با جان و دل دوستمان دارد و نفس و صدا و نگاهمان در روح و جانش یشه دوانده به بازیش میگیریم و

هر چه او عاشق تر

ما سرخوش تر

هر چه او دلنازکتر

ما بی رحم تر

تقصیر ما نیست:تمامی قصه های عاشقانه اینگونه به گوشمان خوانده شده اند!

دلم تنگ است این شبها یقین دارم که میدانی
صدای غربت من را ز احساسم تو می خوانی
شدم از درد تنهایی گلی پژمرده و غمگین
ببار ای ابر پاییزی که دردم را تو میدانی
میان دوزخ عشقت پریشان و گرفتارم
چرا ای مرکب عشقم چنین آهسته میرانی
تپش های دل خسته چه بی تاب و هراسانند
به من آخر بگو ای دل چرا امشب پریشانی
دلم دریای خون است وپر از امواج بی ساحل
درون سینه ام آری تو آن موج هراسانی
همواره قلب بیمارم به یاد توشود روشن
چه فرقی می کند اما تو که این را نمی دانی

ازادی این نیست که هر کس هر چه دلش خواست بکند،ازادی حقیقی قدرتی است که شخص را مجبور به انجام وظایف خود می کند

خــــدایا
همه از تو می خواهند ، بدهی
من از تو می خواهم ، بگیری
خـــــدایا
این همه حس دلتنگی را از من بگیر

بعضی وقتا انقدر دلتنگ کسی میشی که اگه بفهمه خودش از نبود خودش ، خجالت میکشه (مخاطب خاص)