عشق می بارد بیا بدویم در باران تو تا ... ته کوچه های دلم من تا ... زیر رنگین کمان چشمانت

وقتی از دنیا و آدمهاش نا امید و خسته شدی و دلت گرفت برو کوه و با صدای بلند فریاد بکش ، بگو آیا بازهم امیدی هست ، میبینی که در جواب میگویند : هست ، هست ، هست .

دعایت میکنم هر شب به عطر میخک و مریم / الهی در دلت هرگز نباشه غصه و ماتم .

مژده اي دل كه مسيحا نفسي مي آيد شوهر خوب مگر گير كسي مي آيد (خواهر حافظ)

دلی بستم به آن عهدی که بستی / تو آخر هر دو را با هم شکستی . . .

دیگه گذشتن اون روز ها من و تو راهمون جدا دل بکن که دیگه دیره/یک روز بودی همه کسم خاطره هات برام بسن دل بکن که دیگه دیره

به دلم افتاده تو یک عشق دیگه توی رویاهات/دلت از اون میگه.....

برای اخرین بار خدا نگهدار/برو ولی خاطراتمو نگه دار/برو عزیز گریه نکن دلم میگیر ه/فقط بدون اینجا یکی برات میمیره/بعد از تو عشق دیگه برای من تموم/برو ولی بدون دیگه عمرم تموم/برو فقط فکر نکنی کسی ندارک/هیچ موقعه تنها نمیشم خدا رو دارم/به تو میگم یک کلمه/دوست دارم یک عالمه/برو حرف ات تو گوشم/برو یادت تو دلم/توی چشمام نگاه نکن/دست من و رها نکن/دیگه بسه گریه نکن

تیرگی می آید، دشت میگیرد آرام، قصه ی رنگی روز میرود رو به تمام، شاخه ها پژمرده است، سنگ ها افسرده است، رود مینالد، جغد میخواند، غم بیامیخته با رنگ غروب، می تراود ز لبم قصه ی سرد... دلم افسرده در این تنگ غروب

وداع مي روم خسته و افسرده و زار سوي منزلگه ويرانه ي خويش به خدا مي برم از شهر شما دل شوريده و ديوانه خويش مي برم ، تا که در آن نقطه دور شستشويش دهم از رنگ نگاه شستشويش دهم از لکه ي عشق زين همه خواهش بيجا و تباه مي برم تا ز تو دورش سازم ز تو اي جلوه ي اميد محال مي برم زنده بگورش سازم تا از اين پس نکند ياد وصال ناله مي لرزد ، مي رقصد اشک آه ، بگذار که بگريزم من از تو ، اي چشمه ي جوشان گناه شايد آن به که بپرهيزم من بخدا غنچه ي شادي بودم دست عشق آمد و از شاخم چيد شعله آه شدم ، صد افسوس که لبم باز بر آن لب نرسيد عاقبت بند سفر پايم بست مي روم ، خنده به لب ، خونين دل مي روم از دل من دست بدار اي اميد عبث بي حاصل .......... فروغ