وقتی تنهاییم دنبال يک دوست مي گرديم ، وقتي پيداش کرديم دنبال عيب هاش مي گرديم ، وقتي از دستش داديم دنبال خاطره هاش مي گرديم و باز تنهاييم!

گفتم خانوم ببخشيد, گفت آقا مزاحم نشو, گفتم مي خواستم يه آدرس بپرسم, گفت خودتي , دوست پسراي قبليمم همه همينو مي گفتن, گفتم باشه ببخشيد, گفت حالا ناراحت نشو, شمارتو بده ولي خيلي احتمالش کمه زنگ بزنم , گفتم خانوم اشتباه گرفتيد, من اين قصد و نداشتم, گفت خودتو لوس نکن, بيا اين شماره ي منه ,ولي 8 شب به قبل زنگ بزن,

دنیا را بد ساخته اند... کسی رو که دوست داری دوستت نداره کسی که تورو دوست داره تو دوستش نداری اما... کسی که تو دوستش داری و اون هم تو رو دوست داره به رسم و آیین زندگی به هم نمی رسید و زندگی یعنی این .

آدما تا کی کنارتن؟ تا وقتی بهت نیاز دارن از پیشت میرن یه روزی,کدوم روز؟ وقتی کسی اومد به جات دوستت دارن تا کی؟ تا وقتی که کس دیگه رو واسه دوست داشتن پیدا نکردن میگن عاشقتن واسه همیشه ولی این حرف تا زمانی هست که نوبت بازیت تموم نشه..

هیچ وقت خودت را برای کسی شرح نده!!!! کسی که تو را دوست داشته باشد نیازی به این کار ندارد!!! و کسی که تو را دوست ندارد آن را باور نخواهد کرد . . .!!!

آدم هاي ساده را دوست دارم... همان ها كه بدي هيچ كس را باور ندارند! همان ها كه براي همه لبخند دارند! همان ها كه هميشه هستند...براي همه هستند! آدم هاي ساده را بايد مثل يك تابلوي نقاشي ساعت ها تماشا كرد! عمرشان كوتاه است. بس كه هر كسي از راه ميرسد يا ازشان سوء استفاده ميكند يا زمينشان ميزند يا درس ساده نبودن بهشان ميدهد آدم هاي ساده را دوست دارم !.! بوي ناب آدم ميدهند !.!

لذت داشتن یه دوست خوب توی یه دنیای بد، مثل خوردن یه فنجون قهوه گرم زیر برفه. درسته که هوا رو گرم نمی کنه، ولی آدمو دلگرم می کنه. پـَـــ نــه پـَـــ .

سعی کن کسی را دوست داشته باشی که قلب بزرگی داشته باشد تا برا جا کردن خودت توقلبش مجبور نشی خودت را کوچیک کنی پـَـــ نــه پـَـــ .

یک خاطره از دوران بچگیم براتون بگم.پدر من موقعه که من به دنیا آمدم توی کار صادرات و واردات بود.اون زمان یک دوست خارجی داشت که سکن سوئد بود بهش میگفتن اریک.این بنده خدا میدونست که من بچه هستم.برای من شکلات آورد.گفت این برای ساسان هست.من هم اون بسته گنده رو گرفتم رفتم برای خودم همشو خوردم .بعد از اینکه اریک رفت.بابام آمد گفت ساسان بیا ببینم شکلات چی کار کردی؟من هم کگفتم خوردمش.گفت اون همه رو تو خوردی.گفته آره برای من آورده بود من هم خوردمش.بیچاره خورد تو ذوقش.خدا رحمتش کنه.خیلی مرد زحمت کشی بود .هر روز صبح هم موقعه مدرسه رفتن در میرفتم می رفتم زیر میز ناهار خوردی بیچاره مامانم و بابام می افتادن زیر میز من و ببرن مدرسه.

دوستی ها کمرنگ...بی کسی ها پیداست.....راست گفتی سهراب ! ادم اینجا تنهاست.....!!!