این روزها
دلم
اصرار دارد فریاد بزند
اما......
من جلوی دهانش را میگیرم وقتی میدانم کسی تمایل به شنیدن صدایش ندارد!
این روزها من.....
مجسمه سکوت شده ام
خفقان گرفته ام تا ارامش اهالی دنیا خط خطی نشود...

پس از مردن چه خواهم شد نمیدانم
نمیخواهم بدانم:

کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت

ولی بسیار مشتاقم:

که از خاک گلویم سوتکی سازد

گویم سوتکی باشد

بدست کودکی گستاخ و بازیگوش

و او یکریز و پی در پی

دم گرم خودش را در گلویم سخت بفشارد

و فریاد گلویم:

گوش ها را بر ستوه ارد

و خواب خفتگان

اشفته و اشفته تر سازد

و گیرد او

بدین ترتیب تاوان سکوت و انتقام اختناق مرگبارم را...

برای دلم گاهی پدر میشوم!
خشمگین میگویم:
بس کن؛ تو دیگر بزرگ شدی!

مراحل ترس من در زندگی

دو سالگی : عباس اقا قصاب
چهار سالگی : نمکی
شش سالگی: بچه دزد
...پانزده سالگی : تاریکی
هفده سالگی : جن
بیست و دو سالگی : تموم شدن حجم اینترنت )

پسر چیست؟
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
خیلی چیز خاصیه ! یه لگن عقل! یه خربار شعور! یه تریلی معرفت ! یه اسكانیا شهوت ! یه پراید ادعا !
پرو نشینااااا

به حرمت آفریده شدن اولین گوسفنده آسمانی که جان حضرت اسماعیل را نجات داد ۷ مرتبه با صدای بلند بگو بع بع

حــــــــوصله خواندن نــــدارم

حــــــــوصله نوشتن هــــم ندارم

این هـــــمه دلـــتنگی
...

...


دیــــگر نه با خـــواندن کـــم میشود , نه نـــــوشتن

دلــــم لـــــمس آغوشــــــت را میخواهد

فقط همـــــــین

چشمهایم آنقدر دلتنگ باران شده اندکه دستشان برای تمام پنجره ها رو شده،
بس که رد نگاهم را دنبال کرده اند و به خانه ابرها رسیده اند
چقدر از التماس چترها برایشان گفته ام
از خواهش دستهایم برای نوازش قطره ها
من شعر نیاز را در گوششان سروده ام
با این همه نمیدانم چرا آسمان دست رد به سینه ام میزند.