وای که چـه زیـــبــــا کـــــــــــام مــیــدهـــد ...
ایـن نــو عـــروس هـر شـب تـنـهـایـی هـایـم ...
لـبـاس سـپـیـدش را تـا صـبـح بـرایـم مـی سـوزانـد ...
و مـن تـــــا صـبـح بـر لـــبـــانـــش بـــــوســه مـی زنـم ...
چـه لـــذتــــی مـی بـریـم از ایـن هـمـخـوابـگـی ...
او از جـان مـایـه مـی گـذارد ...
و مـن از عـمـر ...
هـر دو مـی سـوزیـم بـه پـــــای هــــم …










