يه شب خوب تو آسمون ، يه ستاره بود چشمك زنون ، خنديد و گفت كنارتم تا آخرش تا پاي جون ، ستاره ي قشنگي بود ، آرومو ناز و مهربون ، ستاره شد عشق من و منم شدم عاشق اون ، اما زياد طول نكشيد عشق من و ستاره جون ، ابر اومد ستارمو دزديد و برد نامهربون ، حالا شبا به ياد اون زول ميزنم به آسمون ، دلم مي خواد داد بزنم آخه اين بود قول و قرارمون ؟

براي آن عاشق بي دلي مينويسم كه هرمت اشكهايم را ندانست ، براي آن مينويسم كه معني انتظار را ندانست ، چه روزها و شبهايي كه با يادش سپري كردم ، براي آن مينويسم كه روزي دلش مهربان بود ، مينويسم تا بداند كه دل شكستن هنر نيست ، نه ديگر نگاهم را برايش هديه ميكنم و نه ديگر دم از فاصله ها ميزنم ، و نه با شعرهايم دلتنگي را فرياد ميزنم .مينويسم تا شايد نامهرباني هايش را باور كند

روي هر پله اي كه ايستاده باشي ، خدا يه پله بالاتره ، نه براي اينكه يادت بندازه كه اون خداست و تو بنده اي ، براي اينكه دستتو بگيره و تورو بالاتر ببره...

وقتي دلت ميخواد با يكي حرف بزني كه به حرفات فقط گوش بده همون موقع نصيحت كردنش شروع ميشه كه ديگه نميشه به حرفاش پايان داد ، اما خدا شنونده خوبيه كه كه اصلا نصيحت نميكنه ، فقط گوش ميكنه ، خدا تو مرهمي برا دردام .

تو ویترین زندگی به عروسکی نگاه نکن که مال تو نیست چون اون فقط وسوست میکنه که اونیو که داری از دست بدی

دو تا دیوونه از تیمارستان فرار می کنن ، ریل راه آهن رو میگیرن و راه می افتن طرف شهر ! اولی میپرسه : کی میرسیم به شهر ؟ دومیه یه نقطه رو اون دورا نشون میده و میگه: هر وقت این دو تا خط به هم برسن ! میرن و میرن تا اولیه خسته می شه و میگه : پس چرا نمیرسیم ؟ دومیه برمیگرده عقب رو نگاه میکنه و میگه : فکر کنم ردش کردیم ! .

سلام برتوبرادرعزیزم...........سپاس فراوان...........@Amir

با صابون رو ابرها برات نوشتم دوستت دارم تا وقتی بارون میاد همه کف کنن!

درابتداسخنی ارزنده ازکورش کبیرتقدیم حضورتان میکنیم.........درروزگاری که خندیدن مردم اززمین خوردن توست برخیزتابگرید.

آدمها دو دسته اند. یک دسته می روند و در حسرت داشتنشان می مانی. دسته دیگر از چشمت می افتند و از زندگیت بیرونشان می کنی. خودت را از چشم کسی نینداز، بگذار همیشه در حسرت بودنت بمانند