شب جمعه ست...
جا داره یادی کنیم از اموات...
به خصوص اونایی که زنده ن ولی واسه ما مردن...

صدای جیر جیرک ها به گوش می رسد سکوت را نوازش می دهند و جای خالی آدم های شب نشین را با نگاهی معصومانه پر می کنند.......................

شب خوش دوستای گلم

ادمها که عوض می شوند,از سلام و شب بخیرشان می شود فهمید.
از حرف ها و نگاه ها,از گودال های عمیقی که بین خودشان وتو می کنند و درونش را پر از دلیل می کنند.

تمام ناتمام من با تو تمام می‌شود
شاعر بی‌نام و نشان صاحب نام می‌شود
تمام من به نام تو شعر دوباره می‌شود
بند سکوت کهنه‌ام چهارپاره می‌شود
تمام نه، تمام نه که جام ناتمام لبریخته‌ام
تمام نه، تمام نه که ناتمامی از تو آویخته‌ام
شاعر بی‌نام و نشان صاحب نام می‌شود
در این حریر خانگی روی ترانه شسته‌ام
تمام خون من شبی پراز ستاره می‌شود
از تو بر این ترانه‌ها نور ستاره می‌چکد
براین بلند بی‌صدا غزل دوباره می‌چکد
چکه کن ای ابرک من مثل ستاره بر زمین
طلوع میلاد مرا در شب بی‌سحر ببیــن

عاشق که می شوی
لالایی خواندن هم یاد بگیر
شب های باقیمانده ی عمرت
به این سادگی ها
صبح نخواهند شد