من یک نیم مَردم؛با تمام دلواپسی های مردانه،
از وقتی که فهمیدم باید مرد باشم؛دیدم ابتدا بایستی یک حوّا داشته باشم؛
یکی که بتواند روی عرض شانه هایم،طول زندگی اش را طی کند،
یکی که بتوانم روی نازکانه ی شانه هایش،سر سایم و دمی بیاسایم؛
حوّای من..
نه می دانم کجاست؛نه می دانم کیست،فقط..
هرکجا می تواند باشد؛هر کسی می تواند باشد؛
از جنس ترنّمی تازه؛از جنس یک بانو
من...
یا حوّایم از آسمان آمده،تازه از راه می رسد و می بیندم،
یا مدّتی بی من؛روی این زمین زیسته و می یابمش،
یکیست..
یعنی باید که یکی باشد؛این رسم دلدادگیست و..
نه من؛نه هیچکس نمی تواند تغییر دهد این رسم خوش را،
من حوّایم؛یکی بایستی باشد که روحم را تکان بدهد تا جانم را برایش داده باشم
عقیده ام..
زیستنی ست با عشق،
فقط...
اینجا حرّاجی نیست!
خوب می دانم کی هم قدّ احساس من است؛
نه من برای رسیدن به کسی قدبلندی می کنم
نه کسی که می خواهد زیستنم را دلیل باشد
و در پایان عقیده ام این که:
زندگی چیزی نیست که مردم این شهر دائم تکرارش می کنند..
هر که هستی؛هر جا هستی
بیا..
بیا که اگر حفّاری های مردانه ام؛به آب احساس تو نرسد..
همین جان هم دیگر شهر متروکه ی دلم را ترک خواهد کرد!

ساده که می شوی، همه چیز خوب می شود
خودت، غمت، مشکلت، غصه ات
هوای شهرت و آدمهای اطرافت
یک آدم ساده که باشی
برایت فرقی نمی کند که تجمل چیست
که قیمت تویوتا لندکروز چند است..!
فلان بنز آخرین مدل، چند ایربگ دارد!
مهم نیست، نیاوران کجاست
شریعتی و پاسداران و فرشته و الهیه کدام حوالی اند..!
رستوران چینی ها، گران ترین غذایش چیست..!!
ساده که باشی
همیشه در جیبت آبنبات پیدا می شود...
همیشه لبخند بر لب داری
بر روی جدولهای کنار خیابان راه می روی
و یا به یک فقیر یک پنجاه تومانی بدهی و با لبخند امیدوارش کنی...
زیر باران، دهانت را باز کنی و چند قطره بنوشی
آدم برفی که درست می کنی، شال گردنت را به او ببخشی...!
ساده که باشی
همین که بدانی بربری و لواش چند است، کفایت می کند...
نیازی به غذای چینی نیست، نان و پنیر هم خوب است....
آدمهای ساده بوی ناب آدم می دهند؛ ساده اند نه ساده لوح...
با صفاهستند و دوست داشتنی نه پیچیده و هفت خط

میگن شهرام شب پره با همین شعر:
"این شبی که میگم شب نیست.اگه شب مثه اون شب نیست.امشب مثه دیشب نیست.هیچ شبی مثه امشب نیست"
معافیت خدمت سربازیشو گرفت پدسسگ ))))))))))))

* مینو اخترزند، بانوی اول راه آهن سوئد

مهاجران ایرانی اغلب به هدف ادامه تحصیل و گذراندن مدارج بالای تحصیلی به سوئد می روند. اما در این میان کم پیش می آید که کسی بتواند منصب مهمی را بدست آورد. کاری که مینو اخترزند از پس آن برآمده است.
مینو اختر زند، بانوی موفق ایرانی، متولد ۱۳۳۵ در تهران است. وی که پدرش ارتشی بود، دوران کودکی و نوجوانی را در تهران سپری کرد و در ۱۷ سالگی به استکهلم سوئد مهاجرت کرد.
خانم اخترزند در سال ۱۹۷۸ در رشته مهندسی الکترونیک از دانشگاه سلطنتی تکنیک استکهلم (کی تی اچ) فارغ التحصیل شد.
اخترزند بعدها پست های مدیریتی گوناگونی را در شرکت انرژی واتن فال به دست آورد و مدتی نیز مدیرکل شورای استانی کار در شهر اوپسالا سوئد بود.
وی در حال حاضر عضو هیئت رئیسه دانشگاه سودرتورن در استکهلم است.
خانم اخترزند از فوریه ۲۰۰۸ تا کنون مدیر عامل شرکت راه آهن سوئد (بان ورکت) است.
…::: بقیه مطالب در ادامه مطلب :::…
وی همچنین متاهل و دارای یک فرزند پسر است.
مینو اختر زند برنده نشان ممتاز افتخاری بی بی خشت در سال ۲۰۰۸ است.
نشان ممتاز افتخاری بی بی خشت جایزه ای است که در سوئد هر ساله به خانم مدیری داده می‌شود که در طی سال به پرقدرت‌ترین پست مدیریت کشور ترفیع مقام پیدا کرده باشد.
این بانوی موفق ایرانی همچنین در ماه می سال ۲۰۱۰ به سمت استانداری یونشوپینگ سوئد منصوب شد. او نخستین ایرانی بود که سمت استانداری را درسوئد به عهده می گرفت.
خانم اخترزند درباره اینکه خود را ایرانی می داند یا خیر نظر جالبی دارد. وی می گوید:”موقعی که بیرون هستم و کار می کنم، فرهنگم سوئدی است و مدل رئیس بودنم هم سوئدی است، زیرا من برای اولین بار در سوئد وارد بازار کار شدم. ولی وقتی کارم تمام می شود و به خانه می آیم، کاملاً ایرانی ایرانی هستم و شوهرم نیز ایرانی است و در خانه فقط فارسی صحبت می کنیم.
او ادامه می دهد: “احساس می کنم که ایرانی هستم، علاقه زیادی به غذاهای ایرانی دارم و دوستان ایرانی زیادی داریم که با آنها معاشرت می کنیم.”
خانم اخترزند درباره نحوه مدیریت خود نیز حرف های مهم و شنیدنی ای می زند:” سیستم ریاست من سیستم سوئدی است ولی خصوصیاتی که برایم بسیار مهم است و همه می دانند، این است که هرگز بین زن و مرد تفاوت قائل نمی شوم و تنها چیزی که برایم مهم است بازتاب کاری است.
تا کنون نه من با خانم هایی که با من کار کرده اند مشکل و ناراحتی داشته ام و نه آنها با من مشکل داشته اند. البته رفتار من با کارمندان مرد نیز همین گونه است.
افرادی که استخدام می کنیم همیشه ۵۰ درصد مرد و ۵۰ درصد زن هستند. سیاست من این است که خود شخص از لحاظ کاری و روحیه مهم است وجنسیت مهم نیست.”