یک شب دلی به مسلخ خونم کشید و رفت
دیوانه ای به دام جنونم کشید و رفت
پس کوچه های قلب مرا جستجو نکرد
اما مرا به عمق درونم کشید و رفت
یک آسمان ستاره ی آتش گرفته را
بر التهاب سرد قرونم کشید و رفت
من در سکوت و بغض و شکایت ز سرنوشت
خطی به روی بخت نگونم کشید و رفت
تا از خیال گنگِ رهایی، رها شوم
بانگی به گوش خواب سکونم کشید و رفت
شاید به پاس حرمتِ ویرانه های عشق
مرهم به زخم فاجعه گونم کشید و رفت
تا از حصار حسرت رفتن گذر کنم
رنجی به قدر کوچ کنونم کشید و رفت
دیگر اسیر آن منِ بیگانه نیستم
از خود چه عاشقانه برونم کشید و رفت

دوباره می سرایمت تو را که شاعرانه ای
بهانه می کند دلم تو را که بی بهانه ای
همیشه چشم های تو دلیل شعرهای من
میان این همه غزل فقط تو عاشقانه ای
خدا تو را نیافرید مگر برای قلب من
که از تبار صبحی و زلال صادقانه ای
بخند خنده های تو بهانه ی ترانه هاست
دلیل هر سکوتی و شروع هر ترانه ای
تو ضربدر دل منی و حاصل شما غزل
همیشه جذر تو منم تویی که بی کرانه ای
نهاد بی گزاره ای اگر چه بی خبر ولی
رسیدی و برای من همیشه جاودانه ای

(نجیب زاده)

من هستم و دوباره دلی بی قرار تو
این کوچه های خسته ی چشم انتظار تو
منظومه ی بلند غزل های ناز من!
خورشید هم ستاره شود در مدار تو
زیبا ترین تغزل بارانی منی
می بالد عاشقانه غزل در بهار تو
عطری نجیب می وزد از واژه های من
هرگز نبوده این همه شعرم دچار تو
بخشیدم عاشقانه دلم را به چشمهات
باشد که بی بهانه شود در کنار تو
جایی که عشق نیز دچار تو می شود
از من عجیب نیست شوم بی قرار تو

من با عشق آشنا شدم
و چ کسی این چنین آشنا شده است؟...
هنگامی دستم را دراز کردم که دستی نبود.
هنگامی لب ب زمزمه گشودم
ک مخاطبی نداشتم.
و هنگامی تشنه آتش شدم
ک در برابرم دریا بود و دریت...
عاشقانه ها (دکتر شریعتی)

ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ . . . ﺭﺍ
ﺭﻭﯼ ﻫﻤﯿﻦ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﻣﺠﺎﺯﯼ ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﻢ !
ﺍﺯ ﻟﺞ ﺗـﻮ . . .
ﺍﺯ ﻟﺞ ﺧـﻮﺩﻡ . . .
ﮐﻪ ﺣﺎﺿﺮ ﻧﺒﻮﺩﯾﻢ ﯾﮏ ﺑﺎﺭ
ﺍﯾﻦ ﻫﺎ ﺭﺍ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺑﮕﻮﯾﯿﻢ.