من آن گل بوته ی پژمرده هستم
که تنها در کویر غم نشستم
به امیدت نشستم تا بیایی
تو بارونی به روی برگ خستم

دعا می کنم که هیچگاه چشمهای زیبای تو را
در انحصار قطره های اشک نبینم
دعا می کنم که لبانت را فقط در غنچه های لبخند ببینم
دعا می کنم دستانت که وسعت آسمان و پاکی دریا و بوی بهار را دارد
همیشه از حرارت عشق گرم باشد
من برایت دعا می کنم که گل های وجود نازنینت هیچگاه پژمرده نشوند
برای شاپرک های باغچه ی خانه ات دعا می کنم
که بال هایشان هرگز محتاج مرهم نباشند
من برای خورشید آسمان زندگیت دعا می کنم که هیچگاه غروب نکند

موﺭﺩ ﺩﺍﺷﺘﻴﻢ ﻃﺮﻑ ﻣﻮﻗﻊ ﺧﻮﺍﺏ ﺑﻪ ﺟﺎﻯ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺧﺘﺮﺍﯼ ﺟﺪﻳﺪﺷﻮ ﻣﻴﺸﻤﺮﺩه

پزشک زایشگاه خم شد و درگوش نوزادی که مرده به دنیآ امده بود گفت:

.
.
.
.
.

"بخواب! که چیزی از دست ندادی"