سکـــــــــوت ...

رساتـــــــرین فریاد یک " زن " است ...

وقتی سکوتـــــ میکنـــد ...

وقتی بحث نمیکنــــد ...

وقتی برای به کرسی نشاندن عقایدش تلاش نمیکنـــد ...

بـــفـــهـــم ! ...

کـــــــــــه

واقعـــــا آسیب دیده استــــــــ ...

دست به صورتم نزن…
میترسم بیفتد نقاب خندانی
که بر چهره دارم…
و بعد سیل اشکهایم تو را با خود ببرد
و بعد باز من بمانم و تنهایی…

مادربزرگ میگفت

رد پای عشق را دنبال کنی میرسی آخر دنیا - نوک کوه قاف

به شهری که همه آدمهایش خوشبختند

رد پای عشق را دنبال میکنم

اما انگار آخرش به آسمان رسیده

خوب شد مادربزرگ دیگر نیست

تا ببیند شهر خوشبختی را به آسمان برده اند

و دیگر هیچ جای زمین هیچ آدم خوشبختی نیست حتی نوک کوه قاف

این روزها سخت مشغولم

دنبال کسی میگردم که پرواز بلد باشد

میدانید ... !؟


حالا که فکر مے کنم


می فهمم ...


بعضے ها ...


همان بـــــعـــــــــضے هــ ـــ ـــا بمانند


خیلـــــــــــــی بهتر است

خدایا ! چنان نزدیك ی كه نمیتوانم ببینمت

صدا ی تو هر لحظه با من سخن میگوید اما من آن رانمیشنوم

مرا به عمق درونم ببر تا شكوه جمال تو را حس کنم

مرا بیاموز پیوسته تو را بجویم و

همواره به عنوان یگانه پناهگاهم به تو رو كنم.

گاهی دلت می شود همانند دیواری سفید ،
در دستان کودکی خودکار به دست ،
که تنها چند خط درهم و مبهم می کشد ،
و البته عمیق . . .

و سلام نام خداست ...

به نام خدایی که همین حوالی ست ... همینجا ... خیلی نزدیک تر از
رگ گردنم ...

*
فكر مي كنم هنر اصلي ، هنر فاصله ها باشد ، زياد نزديك به هم مي سوزيم ، زياد دور ، يخ مي زنيم !

ديوانه وار
كريستين بوبن

*

ظهرتون خنک -خسته نباشین