دَم از بازی حکم میزنی! دَم از حکم دل میزنی! پس به زبان “قمار” برایت میگویم! قمار زندگی را به کسی باختم که “تک” “دل” را با “خشت” برید! باخت ِ زیبایی بود! یاد گرفتم به دل ، “دل” نبندم! یاد گرفتم از روی “دل” حکم نکنم! دل را باید بُــر زد جایش سنگ ریخت که با خشت تک بــُری نکنند!
آدم هـا می آینـد…. زنـدگی می کننـد می میـرنـد و می رونـد … امـا فـاجعـه ی زنـدگی ِ تــو آن هـنگـام آغـاز می شـود کـه آدمی می رود امــا نـمی میـرد! مـی مـــانــد و نبـودنـش در بـودن ِ تـو چنـان تـه نـشیـن می شـود کـه تـــو می میـری ، در حالـی کـه زنــده ای
درد ِ دل کـه می کنــی؛ ضعـف هـایـت، دردهـایــت را می گـذاری تـوی ِ سیـنی؛ و تعـارف می کـنی کـه هـر کـدامـش را کـه می خواهنــد بــردارنـد؛ تیــز کننــد … تیــغ کننــد … و بــزننـد بـه روحـت …!
کنــارت هستند ؛ تا کـــی !؟ تا وقتـــی که به تو احتــیاج دارند … از پیشــت میروند یک روز ؛ کدام روز ؟! وقتی کســی جایت آمد … دوستت دارند ؛ تا چه موقع !؟ تا موقعی که کسی دیگر را برای دوســت داشـتن پیــدا کنـند …. میگویــند : عاشــقت هســتند برای همیشه نه …… فقط تا وقتی که نوبت بــــــازی با تو تمام بشود ! و این است بازی باهــم بودن … !!! .
(" title="
(" /> 
