چه نقاش ماهری است

فکر و خیال

وقتی که دانه دانه موهایت را سفید می کند . .

آنان که عشق را می فهمند عذاب میکشند و آنان که عشق را نمی فهمند عذاب میدهند.....!

من ایده آلیست نیستم،... باور کن نیستم،
چیزی که میخوام اصلا بزرگ و آرمانی نیست!
یه چیز ساده میخوام.... آرامش!
بفهم... خسته م از اینهمه دلتنگی
به قول تو بی مورد اما بنظر خودم منطقی
که نه کم میشه نه تموم.
دلتنگ حضور آدمیم که منو برای خودم بخواد،
منو دوست داشته باشه
با تمام خصلت های خوب و بدم...
آدمی که وقتی غمگینم
دوستانه سرمو روی شونه هاش بگیرهه
و با مهربونیش آرومم کنه
کسی که با یه نگاه مهربون و عمیقش
غم عالم از یادم بره
و با یه لبخند مطمئنش دلم پر بشه از باور؛
کسی که شبها آخرین کارش گفتن شب به خیر باشه
و اولین کارش بعد از بیداری فرستادن
یه صبح به خیر از ته دل!!!
کسی که از ته دل تمام این کارای ساده رو برام بکنه
نه برای ......
اینا واقعا ایده آلیست بودن رو می رسونه؟

میدونی آدما...
بین الف تا ی قرار دارند.
بعضی ها مثل " ب " برات میمیرند،
مثل " د " دوستت دارند،
مثل" ع " عا شقت میشوند
، مثل" م " منتظر می مونند
تا یه روز
مثل " ی " یارت بشن

خدایا ........
من تظاهر و پنهان کاری بلد نیستم.
به بزرگی خودت قسم که نمیخوام هم بلد باشم.
خدایا دنیای سومی هم داری
که بتونم اونجا آزادانه خودم باشم ؟!؟

@ronak رمز عاشق بودن این است:

ساده بودن

ساده دیدن و ساده پذیرفتن…..

پس ساده میگویم

ساده باورکن خوشبختی تو آرزوی من است…

یه وقتایی این دنیا و آدماش
میشن قد یه فندقی
که میتونه تو گلوت گیر کنه و خفت کنه

هی لعنتی
صدایت را از گوش من پس بگیر ...
من به گریه هایم نان قرض میدهم که التماس تو را نکنند ....
تا تو از پیش آبرویم نروی ........
این روز ها که میخواهی بی اجازه از چشمان من بیفتی ....
به تمام آنها که در بیرون ِ من در رفت و آمدند بگو :
حقیقت و حقارت از یک حرف مشترک شروع میشوند
اما من با کسی جز بی کسی هایم حرف مشترک ندارم .......
من دسته گلی هستم که خدا به آب داده (نه پدر)
تا تعادل این کره خاکی
زیر پای دلقکی هایش بر هم نخورد ..............
بگذار همان کودکی هایم را قرقره کنم ....
و دست دست کنم .... تنها پاستیل به جا مانده از کودکی هایم را
که تا دهان میبرمش..... گریه ام میگیرد
مبادا آخرین خاطره ی دختر ِ کودکیهایم را خورده باشم.........................
.
.
.
خطاب به تمام آنها که در بیرون ِ من در رفت و آمدند :
لطفا مرا هر کجا که دیدید آدم حساب نکنید ....
اما بگذارید
بی کسی ام دوباره مرا به نام کوچکم صدا بزند ....

من که می ترسم از هجرت دوست

کاش میدانستم روزگاری که به هم نزدیکیم چه بهایی دارد

میخوام ببینم کیا مطلب رو گرفتن؟؟؟؟