در بازی زندگی، انسان در ابتدا گول خور است و در پایان گول زن. به عبارت دیگر، او بره به دنیا می آید و روباه از دنیا می رود. ((فرانسوا ولتر))

دستانم بوی گل می داد مرا به جرم چیدن گل محکوم کردن ، اما هیچکس فکر نکرد شاید من گلی کاشته باشم ...

حافظ هنوز اصرار دارد ، خبر خوشی در راه است! تو کجای دنیای منی که هر چه می آیی نمی رسی؟

قهوه ی فرانسوی یا تُرک ! فرقی نمیکند ... هزار بار هم که فنجانت را بگردانی چیزی از من درتو نقش نبسته است!!.

برایم مهم نیست که بهشتی باشم یا جهنمی وقتی که صاحب هر دو خانه خداوند است..

سهم من همیشه ماندن است همیشه انتظار در میان هیمه ی خاطره ها گاه میسوزم گاه میپوسم گاه هایی هم بندرت، جوانه میزنم...!

ای که به یادت در آتش غم می سوزم یاد من کن که به یادت همه شب می سوزم .

درد دل یه بزاز اصفهانی : خانوم اومدس پارچه خریدس بردس بریدس دادس دوختن رفتس باش تو عروسی قر دادس و پز دادس آ بعدی رفتس پارچه راشیکافتس پس آوردس می گد از رنگش خوشم نیومدس !

شنیدم آدم مهمی شدی ... میری دستشویی مگس ها به احترامت بلند میشن .

دوستان من می خوام از بچگی هام براتون بگم.بچه که بودم خیلی شر بودم از سه تا مهد کودک من و اخراج کردن.در این دوران دست مستخدم مهد کودک شکستم از بچه ها خوراکی هاشون با زور و کتک می گرفت.سال اول دبستان با مداد نوک تیز زدم توی سر بغل دستیم سرش یک بخیه خورد.سال پنجم دبستان از مدرسه در رفت .توی کوچه هم هیچ کس از دست من آسایش نداشت.مادرم میگه من 30 سال معلم بودم پیر نشدم بزرگ کردن تو من و پیر کرد.