زندگی بعضیامون شده عین سریال...

امروز خودشو می بینیم،

فردا تکرارشو...!

پنجره ی اتاقم را میبندم وقتی میدانم باد هم رمقی برای
لغزش برگ ها ندارد ...

دست هایم...
به تو نمیرسد
به خودم حتی
به آسمان که ایـــــــــــــــــــــن همه بلند است هم

تنها،
تنها همین خاطره ها هستند که شیرین و تلخ
همین حوالی زندگی میکنند
و دستت هم که نرسد؛
خودشان را می رسانند بر پیکرت
و تاب می خورند در تاریک و رشن لحظاتت

حقا که وفادار ترند!

سرلوحه وصیتم این است..
بعدازمرگم جنازه ام را بسوزانید میخواهم...

حسرت سرخاک آمدنم به دل خیلی ها بماند..

غضنفر میره مدرسه دنبال بچش "علی اصغر"
میره طبقه ی اول، می بینه یه تابلو زدن كه روش نوشتن:
محل نگهداری دانش آموزان با استعداد
از مسئولش می پرسه: آقا بچه ما اینجاس؟
طرف میگه: نه داداش
میره طبقه ی دوم، می بینه یه تابلو زدن كه روش نوشتن:
محل نگهداری دانش آموزان متوسط. میبینه بچش اونجاهم نیست
میره طبقه ی سوم، می بینه یه تابلو زدن كه روش نوشتن:
محل نگهداری دانش آموزان خنگ، كودن، كم حافظه !
با خودش می گه حتما همینجاس. میبینه بچش اونجا هم نیست
میره طبقه ی چهارم، می بینه یه تابلو زدن كه روش نوشتن:
محل نگهداری علی اصغر !!

میره یخ بخره می بینه پول همراهش نیست واسه اینکه ضایع نشه

یه دستی روی یخ ها می کشه میگه : از این سردتر ندارین؟!! ـ

تا حالا “خودکار” رو از آخر به اول خوندی ؟؟
راکدوخ …
معنی نداد ؟؟؟
نمیدونم چه مرگشه …
گفتم شاید بشه ازش یه نکته اخلاقی درآورد که نشد …
ببخشید وقتتون رو گرفتم

شب بخیر