دانش آموزی داشت سر کلاس چیزی می خورد، معلم پرسید چی می خوری؟ گفت: نمی خورم! آلو خشک رو گذاشتم توی دهانم تا خیس شه زنگ تفریح بخورم!

صـادقانه بگویم؛ هیــچ مردی بی آنکه خانه مجــردی را تجربه کند مــرد نمی شود .!

دیگر با عروسک هایم بازی نمی کنم..... بزرگ شدم،! خود عروسکی شدم،.... آنقدر بازی ام دادند که قلبم با تکه پارچه های رنگارنگ وصله خورده است… لااقل، تو دیگر قلب پارچه ای ام را پاره نکن ..

اینجا گرگ ها هم افسردگی مفرط گرفته اند !! دیگر گوسفند نمی درند به نی چوپان دل می سپارند و گریه می كنند

مامانم زنگ زده میگه شام چی دوست داری بپزم؟ میگم فرق نمیکنه هرچی میخوای بپز، میگه من چیزی به ذهنم نمی رسه تو بگو.. میگم باشه زرشک پلو با مرغ بزار, میگه آخه ماکارونی پختم....... یه همچین مادر و پسری هستیم...

کاش میدانستم چه کسی این سرنوشت را برایم بافت ... آن وقت ، به او میگفتم که آنقدر یقه را تنگ بافته ای ، که بغض هایم را نمی توانم فرو دهم ...

کسی در دلتو می زنه عزیزم مواظب باش قبلش آیفون دلتو تصویری کنی
چون اگه بیاد تو و بشینه دیگه نمی تونی بیرونش کنی
آخه مهمان حبیب خداست...!!!

دقت کردین وقتی از مسافرت برمیگردی لباسا توی چمدون جا نمیگیره؟؟ )

بهمن و علی(اصفهانی) سرباز بودن. بهمن ميميره، علی ميره برای خانواده بهمن تلگراف بزنه که بهمن مرده. مسئول تلگراف‌خونه می‌گه: هر کلمه هزار تومان، برای تاريخ و امضا هم پول نمی‌گيريم. علی می‌گه بنويس: بهمن تير خرداد مرداد !

صدای گام های گریه می آید دوباره آمدی کنار پنجره ، شعری نوشتی و رفتی این بار صدای قدم های تو را از پس پرده گاه گناه وگریه شنیدم حالا به اولین ستاره که رسیدی بپرس کدام شاعر غزلپوش شبانه ، عشق را در برگ های ولنگار دفتری کهنه می نوشت اما... تو که نشانی شاهراه ستاره را نمی دانی همیشه از سیب و ستاره و روشنی قصرهای کاغذی که می نوشتم می گفتی هزار پروانه هم که بر برگهای دفترت بچسبانی پینه ی پیر و یاس علیل باغچه ی ما گل نمی دهد هیچ وقت بهار طلایی روز و رویا راباور نکردی ! گل من هیچ وقت .....