پشت این شیشه که دنیای مرا به همین عادت و تکرار تنزل داده ست  
بی کرانی ست پر از تجربه های تازه کاش
فریاد کمک خواهی این ماهی تنگ میتوانست از این شیشه فراتر برود

خریدارم


تمام تنهاییهایت را


تمام غمها و دردهایت را


تمام اندوهت را


میخرم آنها را به قیمت تمام احساسم


که خرج میکنم و به پایت میریزم


تا آنجا که حالت خوش شود


چون نسیم بهاری


چون باران پاییزی


اکنون


حال خوشت را خریدارم


به قمیت تمام احساست


که چه زیبا میکند دنیایم را

اگر اشک ها نمی بود داغ ... ها سرزمین وداع را می سوزاند

اما چه رنجی است لذت ها را تنها بردن و چه زشت است
زیبایی ها را تنها دیدن و چه بدبختی آزاردهنده ای است
تنها خوشبخت بودن! در بهشت تنها بودن سخت تر از کویر است

ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻧﺒﺎﺵ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯼ ﻭﺣﺸﯽ_ ﻣﺮﺍ ﻫﯿﭻ ﻧﮕﺎﻩ ﻫﺮﺯﻩ ﺍﯼ ﺭﺍﻡ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ بــانــو ﺗﻮ ﻓﻘﻂ ﺍﺯ ﻣﺮﺯ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯼ ﺩﻟﻢ ﭘﺎ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻧﮕﺬﺍﺭ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯽ ﻣﻦ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﺩﺭ ﭘﺲ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻧﯿﻔﺘﺎﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﻣﯽ ﺷﮑﻨﻢ چشمﻫﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﺑﺒﻨﺪ ﮔﻮﺵ ﮐﻦ پسرکی ﺩﻟﺶ ﺭﺍ ﺑﻐﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﺯﯾﺮ ﺁﻭﺍﺭِ ﺑﻐﺾ ﻫﺎﯼ ﻓﺮﻭﺭﯾﺨﺘﻪ ﺍﺵ تنها تو را فریاد میزند

اگه گفتی سوراخ های رو نمکدون واسه چیه ؟
واسه اینکه نمک ها خفه نشن …
(هار هار هار) مسخره ام خودتونین !

در سرزمین قلبم خانه ای ساختم که پنجره هایش هیچ گاه از دیدنت خسته نمی شدند ،
در این خانه همیشه خاطراتم را مرور می کنم ،
اگر چه ازت دور شدم ولی حرف های گرمت آرامش بخش دل پر از غم من است ،
نام تو همیشه در ذهنم و یاد تو همیشه در قلبم جاریست

در تمنای نگاهت بی قرارم تا بیایی /
من ظهور لحظه ها را می شمارم تا بیایی خاک لایق نیست تا به رویش پا گذاری /
در مسیرت جان فشانم گل بکارم تا بیایی

آدم هـــا فقـــطـ آدم هســـتند

نـــه بیــشتر و نــــه کمــتر...

اگــر کمتر از چیــزی کـــه هستـند نگــاهـشان کنـــــــــی ...

آنها را شــــکسته ای

و

اگــــــر بیشــتر از آن حســـــــابشان کنـــــی

،

آنهــا تــو را مــی شـــــکنند

بیــنِ ایــــــــن آدم هــایِ آدم

،

فقـط بایـــــــد عاقلـانــــــــــه زندگــی کـرد

؛

نه عــــاشـقــانـــه
.