امروز صبح بعد از مدتها تصمیم گرفتم برم ورزش کنم!
تیشرت نارنجی‌ مو پوشیدم و زدم بیرون.
و حالا توجه شما رو به تیکه‌های ملت غیور ایران خصوصا دخترای گل جلب می‌کنم:

نارنگی! کجا میری؟
پرتقال! بدو تا نخوردمت!
هویج!مگه خرگوش دنبالت کرده؟
ته‌سیگار!
فانتا!گازت تبدیل به گوز شده که بالا پایین میپری!؟
رفتگر!برو 9 شب بیا بابا!
چی‌توز موتوری!
سن ایچ و دیگر هیچ!
لینا توپی!!انقدر جون نده بابا!
اسمارتیز!بقیه دوستات کجان؟
بچه‌ها! بچه ها! گارفیلد!
ببخشید آقا شمام میخواین رییس جمهور شین؟!

ما دهه شصتیا وقتی بادکنکمون میترکید تازه امید داشتیم...
با تکه هاش بادکنک کوچیکتر درست میکردیم و میکشیدیم رو دندونمون و کلی خر کیف میشدیم...
ایکس باکس و فیس بوک و اینا نبود که...:

و ما چه ساده نعمتهايي كه در اطرافمان هست را نديده مي انگاريم و منتظر معجزه ايي هستيم كه شايد برايمان عذاب باشد.

گاه نميدانم چه پيامي را بهانه كنم تا از حال آنكه دلم با اوست آگاه شوم، اين بار كه دلتنگي را بهانه كردم فردا را چه كنم؟؟؟

لره با گوش پانسمان شده داشته میرفته، [!] ازش میپرسه خدا بد نده چي شده؟ ميگه گوشم درد ميكرد رفتم كشيدمش ![!] می گه همين كارها رو ميكنين كه براتون حرف در میارن! لااقل پرش ميكردي

یک هیزم شکن وقتی خسته میشه که تبرش کند باشه نه اینکه هیزمش زیاد باشه.

تبر ما انسانها باورهایمان است ، نه آرزوهایمان.........

شاید من بهتر می دانم که چرا بشر تنها حیوانی است که می خندد.تنها انسان است که به شدت رنج می برد و مجبور است خنده را بیافریند. نیچه

بعضی ها باران را لمس می کنند، و دیگران فقط خیس می شوند
بعضی ها زیر نور آفتاب زیبا میشن و دیگران خیس عرق می شوند

همیشه از فاصله ها گله میکنیم شاید یادمان رفته که
در مشق های کودکی برای فهمیدن کلمات
کمی فاصله هم لازم بود!

به یک‏جایی از زندگی که رسیدی، میفهمی رنج را نباید امتداد داد. باید مثل یک چاقو که چیزها را می‏برد و از میانشان می‏گذرد؛ از بعضی آدم‏ها بگذری و برای همیشه تمامشان کنی...