مامان شما هم از این بـلا ها سـرتــون آورده آیـــــــا !؟

ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪﺟﻨﺲ ﺑﺎﺷﯽ!!..ﺗﺎ ﻋﺎﺷﻘﺖ ﺷﻮﻧﺪ!!...... ﺑﺎﯾﺪ ﺧﯿﺎﻧﺖ ﻛﻨﯽ.......... !!.........ﺗﺎ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﺍﺕ ﺷﻮﻧﺪ!!... ﺑﺎﯾﺪ ﺩﺭﻭﻍ ﺑﮕﻮﯾﯽ........!!...............​ﺗﺎ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺩﺭ ﻓﮑﺮ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻨﺪ!!... ﺑﺎﯾﺪ ﻫﯽ ﺭﻧﮓ ﻋﻮﺽ ﻛﻨﯽ..............!!......ﺗﺎ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ!!... ﺍﮔﺮ ﺳﺎﺩﻩ ﺍﯼ!!... ﺍﮔﺮ ﺑﺎﻭﻓﺎﯾﯽ!!... ﺍﮔﻪ ﯾﻚ ﺭﻧﮕﯽ!!... ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ

گذشت آنوقت هایی که مردم همدیگر را دور میزدند ،حالا از روی هم رد می شوند....

خر ها هیچ وقت آدم نمی شن اما آدم ها بعضی مواقع خر می شن.

یـعـنی عین حقیقتــه ها . .

ای کاش می توانستم خنده باشم تا روی لبانت نشینم و غنچه بسته لبانت را بگشایم. ای کاش می توانستم یک پرنده باشم و پر می گشودم و تا دور دستها در کنار تو پرواز می کردم. ای کاش می توانستم سایه باشم تا نزدیک ترین کس به تو بودم.

ای کاش می توانستم باران باشم تا تمام غمهای دلت را بشویم. ای کاش می توانستم ابر باشم تا سایه بانی از محبت بر رویت می گستراندم. ای کاش می توانستم اشک باشم تا هرگاه که آسمان چشمهایت ابری می شد باریدن می گرفتم.

و شنیدم که همه می گفتند: او در این نزدیکی ست پای هر ناله ی من پشت ویرانی تو و گمانم این بود که پر از فرصت رویای من است لحظه ها خط می خورد و سکوتی از او، تا دم قصه ی من مثل تلخی حقیقت هایی که به من می آموخت او به بام شب تنهایی من می خوابید و نمی دانستم که جوان مرگ شدن نیز لیاقت می خواست!

لباس هایت، کفش هایت... همه را نو کرده اي... اما دلت؟ دیروز که باد، روسریت را...کمی عقب می داد، دستانت مستِ کدام دست بود، که...؟!؟! دیروزِ امروزي که فردایش نوروز بود... ...ماهیِ عیدِ نیامده ات مرد همه گفتند که مرد، فقط شمعدانی خانۀ همسایه فریاد زد که: نه...او نمرد...دق کرد... از تَنگیِ تُنگش... از بی مهري تو... از خودخواهی تو... اما این خبر تازه اي نبود...! سالهاست که ماهی ها براي حول حالناي محالِ تو می میرند ، و تو هنوز هم به فکرِ اَحسن الحالِ خود، دنیاي مرا سیاه می کنی... اما امسال تکرارِ هنوزهایم.... هنوزهایت...محو میشود! امسال همۀ ماهی ها آرزو کردند که تو، به آرزویت برسی... شاید با مرگِ من مجال زندگی یابند... شاید...شاید...

قلبی داری به وسعت هفت دریا و بی نهایتی آسمان ها باید منطقی باشم حق داری اگر دلت برایم تنگ نمی شود...