در تصوراتم
گاهی
خودم را در راه یافتن جایی
که خاطرات در ان جایی ندارد
تجسم میکردم
جایی که نه شکستها ونه دوریها ونه.....
هیچکدام را در ان جایی نیست
مثلا پارادایز
ولی دیروز فرصتی کردم وبه یک خانه سالمندان سری زدم
پرادایزی بود انجا
همه الزایمر داشتند
عجب بهشتی بود
مست مست
ولی
منو نگرنداشتن
گفتند برای اینجا موندن شرایطت جور نیس

بی تو دلم میگیره!
شاید فكر كنی كه چقدر راحت شبام روز میشه و چه راحت روزام شب!
شاید به خودت بگی چه راحت عبوركرد!
شاید بخوای هرجور دیگه در مورد من فكركنی!!
شاید دلت بخواد حرفی هم بزنی!
شاید باورت نشه:
بدترین خنده هامو این روزا دارم!!!
بدترین لحظات مال این روزاست!!
بدترین خاطرات مال بی تو بودنه!
آره بی تو بدترینها مال منه!!!
هر روز هم بدتر میشه!!
من نتونستم عبور كنم...
موندم!

ﺍﮔﻪ ﻣﯿﺨﻮﺍﯾﺪ ﺁﻣﺎﺭ ﯾﻪ ﺩﺧﺘﺮﻭ ﺩﺭ ﺑﯿﺎﺭﯾﺪ ﮐﺎﻓﯿﻪ ......
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ﺑﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺩﻭﺳﺘﺎﯼ ﺩﺧﺘﺮﺵ ﺑﮕﯿﺪ ﻓﻼﻧﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺩﺧﺘﺮ
ﺧﻮﺑﯿﻪ ﻫﺎ!
ﺗﻤﺎﻡ ﭘﺘﻪ ﯼ ﻃﺮﻑ ﻭ ﻣﯿﺮﯾﺰﻩ ﺭﻭﯼ ﺁﺏ ﮐﻪ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﻨﻪ
ﻧﯿﺲ!

وقتی که دیگر نبود من به بودنش نیازمند شدم وقتی که دیگر رفت به انتظار آمدنش نشستم وقتی دیگر
نمی توانست مرا دوست بدارد من اورا دوست داشتم وقتی اوتمام شد من اغاز شدم و چه سخت
است تنها متولد شدن مثل تنها زندگی کردن مثل تنها مردن….

گل پسری  که

چشَُ ابروت قشنگه
موهات مشکیه
قدت بلنده
بوی ادکلنت دیوونه کنندس
خیلی هم غرور داری

بخدا بچه ما دوتا خیلی ناز میشه بیا اعلام حضور کن آشنا شیم...

کمی “ها” کن ، میخواهم هوایت را داشته باشم !