سرد است...
نیمکتی تنها در پارک نشسته است، من تنها بر نیمکت و تو تنها در من...
میبینی؟ چه در همیم و تنها؟

وقتی تنهایم گذاشت و رفت بهش گفتم: خط زدن بر تو ,پایان من نیست!
آغاز بی لیاقتی توست....
همیشه بهترین ها برای من بوده وهست,
اگر مال من نشدی...قطعا بهترین نبودی و نیستی...
این تو نیستی که مرا فراموش کرده ای,این منم که به یادم اجازه نمیدهم حتی از نزدیکی ذهن تو عبور کند...
صحبت از فراموشی نیست صحبت از لیاقت است,محکمتر از آنم که برای تنها بودنم آنچه را که اسمش را غرور گذاشتم برایت به زمین بکوبم
احساس من قیمتی داشت که تو برای پرداخت آن
فقیر بودی....

پرندگان به برکه های آرام پناه میبرند

و انسانها به قلب های پاک،

زیرا دل های پاک چون برکه های آرامند...

بی انتها

و قابل اعتماد...

قلب پاکت پایدار

دوست داشتن اتفاقی ساده و زیباست...
مثل تولد یک پروانه
بیشتر از تماشای پروانه ها
مبهوت حس لحظه های تولدش از پیله باش...

سیگارم چه زیبا کام میدهد اوتاصبح پیراهن سفیدش را برایم میسوزاند و من از لبانش بوسه هامیگیرم، چه لذتی میبرم از این رفاقت بی منت، او از جان مایه می گذارد و من از عمر...!!!

برای لحظه های غم

که پرشده زخاطرات

سرود تنگنای دل

به ساز غم رقم زنم

نوای نانوای تووووووو

دلت را خوش نکن به این دوستت دارم ها....

تمامشان تاریخ مصرف دارند...