دلم از نرگس بیمار تو  بیمارتر است
چاره کن  دردکسی کز همه ناچارتر است
من بدین طالع برگشته چه خواهم کردن
که زمژگان سیاه تونگون سارتر است
گر توام وعده ی دیدار ندادی امشب
پس چرا دیده ی من از همه بیدارتر است
هر گرفتار که در بند تو می نالد زار می برد
حسرت صیدی که گرفتار تر است
عقل پرسید که دشوارتراز مردن چیست
عشق فرمود فراق از همه دشوارتر است

گاه یک سنجاقک

 به تو دل می بندد

 و تو هر روز سحر

 می نشینی لب حوض

 تا بیاید از راه

 از خم پیچک نیلوفرها

 روی موهای سرت بنشیند . . .

 یا که از قطره آب کف دستت بخورد

 گاه یک سنجاقک همه معنی یک زندگی است . . .