سادگی را دوست دارم چون با صداقت است, هیچ دروغی درآن راه ندارد مانند کودکی است که با چشمان معصوم اش به همه نگاه میکند و با معصومیتش هزاران حرف به دنیا میزند ..

یه ژاپنی بعد از 15 سال به یه مورچه یاد میده که با چوب غذا بخوره بعد اون رو میاره تو میدان تا به مردم نشون بده مردم هم دور تا دور وامیستن تا نگاه کنن یه [!] داشته از اونجا رد میشده میبینه همه عقب واستادن یه مورچه هم اون وسط هست میره جلو مورچه رو له میکنه میگه اخه مگه مورچه هم ترس داره ؟

همه آرام گرفتند و شب از نیمه گذشت آنکه در خواب نرفت چشم من و فکر تو بود ...

الان دیگه زنها در همه ورزشها مثل فوتبال، همه علوم بویژه انرژی اتمی و حتی در کار و تجارت موفق هستند‌،… خدا وکیلی اینطوری که دارن پیشرفت میکنن امید این میره یه روزی بیاد که ” پارک دوبل” رو هم یاد بگیرن!!!

به سلامتی همه ی اونایی که مارو همین جوری که هستیم دوس دارن وگرنه بهتر از ما رو که همه دوس دارن...

سکوت نکن من از پس حرفهای نزده ی تو بر نمی آیم واز پس این همه زمستان که لهجه ی دلتنگی های مرا عوض کرده و نگاه تو را ساکت سکوت نکن من از حرفهای نزده ی تو می ترسم.

تا حالا دقت کردین تو مهمونی تا میای پشت سر یکی حرف بزنی موزیک قطع میشه و نصف حرفتو یهو همه میشنون

دقت کردین ما ایرانیا وقتی بچه هستیم میگن بچه است

، نمیفهمه وقتی نوجوان هستیم میگن نوجوانه، نمیفهمه

وقتی جوان هستیم میگن جوون و خامه، نمیفهمه

وقتی بزرگ میشیم میگن داره پیر میشه، نمیفهمه

وقتی هم پیر هستیم میگن پیره، حالیش نیست، نمیفهمه

سر جلسه کنکور، برگه‌ها رو پخش می‌کنن و غضنفر اول یه پنج دقیقه‌ای مبهوت به سؤالات خیره میشه. بعد یه سكه از جیبش در میاره شروع می‌کنه تند تند شیر یا خط کردن و پاسخ نامه رو پر میکنه.
بعد 50-40 دقیقه مراقب می‌بینه غضنفر خیس عرق شده و مرتب یه سکه رو میندازه بالا و زیر لب فحش میده. میره جلو می‌پرسه: داری چی کار میکنی؟
غضنفر میگه: به همه سؤالات جواب دادم. دارم جوابامو چک میکنم!

گاهی وقتا به جای خاموشی در جواب ابلهان ، باید یه مشت بخوابونی زیر چشمش! چون آدمی که ابله باشه ، معنی اون سکوت رو هم نمیفهمه