چشاتو وا کن و /زل بزن بهم
واسه دیدن تو اینجا آمدم
آمدم بگم هنوز عاشقم/زیر حرف های قدیمم نزدم
وقت رفتن به تو گفتم عشقم/من یک روز دوباره بر می گردم
تو روز های دوری و تنهایی/روز و شب فقط به تو فکر کردم
چقدر خوبه که دستامو /تو دستای تو میزارم
چه دنیایی تو چشمات /چقدر دنیا مو دوست دارم
با نگاه مهربونت امشب/به قشنگی شب مهتاب
خنده های تو پر از احساس/بعضی وقت ها اخمت هم جذابه
نمی دونم تو کی بودی اما/من دیونه رو مجنون کردی
دلمو تو عشق تو گم کردم/وقتی موهاتو پریشون کردی

بیا با من مدارا کن که من مجنونم و مستم

اگر از عاشقی پرسی بدان دلتنگ آن هستم

بیا با من مدارا کن که دل غمگین و جان خستم

اگر از درد من پرسی بدان لب را فرو بستم

بیا از غم شکایت کن که من همدرد تو هستم

بیا شکوه از دل کن که من نازک دلی خستم

جدایی را حکایت کن که من زخمی آن هستم

اگر از زخم دل پرسی برایش مرحمی بستم

مجنونم و مستم به پای تو نشستم

آخر ز بدیهات بیچاره شکستم

برو راه وفا آموز که من بار سفر بستم

دگر اینجا نمی مانم رهایی از وفا جستم

برو عشق از خدا آموز که من دل را بر او بستم

نمی خواهم تو را دیگر بدان از دام رستم

مجنونم و مستم به پای تو نشستم

آخر ز بدیهات بیچاره شکستم

مجنون و دل را به چشمان تو بستم

هشیار شدم آخر از دام تو جستم

مجنونم و مستم ....

عاشقم و خستم....

دیر گاهیست که تنها شده ام قصه غربت غم ها شده ام. وسعت درد فقط سهم من است باز هم قسمت غم هاشده ام. من که بی تاب شقایق بودم همدم سردی یخ هاشده ام. کاش چشمان مرا خاک کنید تا نبینم که چه تنها شده ام..

باران همیشه می بارد ، اما مردم ستاره را بیشتر دوست دارند ، نامردیست آن همه اشک را به یک چشمک فروختن !

گاهی نمیتوان بخشید و گذشت...
اما می توان چشمان را بست و عبور کرد.

خوشبختی، لذت مشترکی است که حاصل یاری بدون چشم داشت به دیگران است.

بیماری یخچال گرایی:
.
.
.
.
... ... ... .
نوعی بیماری روانیست که فرد را تحریک به باز کردن درب یخچال می‌کند، در حالی‌ که نه تشنه است، نه گرسنه است و نه اصلا میداند که چه می‌خواهد از علائم این بیماری این است که فرد از اتاقش خارج میشود سرگردان راه آشپزخانه را در پیش می‌گیرد درب یخچال را باز می‌کند، چیزی بر نمیدارد درب را می‌بندد.
این بیماری به وفور در میان متولدین دهه‌های ۶۰ و ۷۰ به چشم می‌خورد
اصن یه وضی

تو میخندی.حواست نیست من آروم میمیرم تو می رقصیو من عاشق شدن رو یاد می گیرم

چه جذابی چه گیرایی

چه بی منطق به چشمات میشه عادت کرد توی دستای تو باید به سیگارم حسادت کرد

منو پک میزنی آروم خرابم می کنی از سر رژ لب روی ته سیگار تن من زیر خاکستر

منو پک میزنی آروم خرابم می کنی از سر رژ لب روی ته سیگار تن من زیر خاکستر

تنم میلرزه و میری حواست نیست هوامو کام می گیری حواست نیست

حواسم هست و میمیرم حواست نیست کنارت اوج می گیرم حواست نیست

تنم میلرزه و میری حواست نیست هوامو کام می گیری حواست نیست

حواسم هست و میمیرم حواست نیست کنارت اوج می گیرم حواست نیست

حواست نیست……………

از عشق مکن شکوه که جای گله ای نیست

بگذار بسوزد دل من مسئله ای نیست


من سوخته ام در تب ، آنقدر که امروز

بین من و خورشید دگر فاصله ای نیست


غمدیده ترین عابر این خاک منم من

جز بارش خون چشم مرا مشغله ای نیست


در خانه ام آواز سکوت است ، خدایا

مانند کویری که در آن قافله ای نیست


می خواستم از درد بگوییم ولی افسوس

در دسترس هیچکسی حوصله ای نیست


شرمنده ام از روی شما بد غزلی شد

هرچند از این ذهن پریشان گله ای نیست

درد یک پنجره را پنجره ها می فهمند
معنی کور شدن را گره ها می فهمند
سخت بالا بروی ساده بیایی پایین
قصه تلخ مرا سرسره ها می فهمند
یک نگاهت به من آموخت که در حرف زدن
چشم ها بیشتر از حنجره ها می فهمند