مـטּ چیز زیآدی از دست ندآدم بآ رفتنت...!

ڪمے ^دلم شڪست...شب ها ^گریـﮧ کردم...یآدگارش سردردِ هر^شبم شد...

یڪم از آرام زندگے ڪردن فآصلـﮧ گرفتم...

چیز زیادے نشد...

بآور ڪـטּ...!

تو بیشتر از مـטּ ^بآختے...

تو عآشق ترین قلب دنیآ رآ بآختے...

تو مقصری اگر من دیگر ” من سابق ” نیستم !

من را به من نبودن محکوم نکن !

من همانم که درگیر عشقش بودی !

یادت نمی آید ؟!

من همانم !

حتی اگر این روز ها هر دویمان بوی بی تفاوتی بدهیم !

ساکت که می شوی

چشمانت

پر از بوسه می شود

و لب هایت....

اگر دلت گرفت...

 سکوت کن...

این روزها هیچکس معنی دلتنگی را نمیفهمد!!!