اعترافات ی آقا پسر
دیشب شروع کردم با دوس دخترم دعوا..... که آره من مطمنم تو با [!]
دیگه ای، اونم آخرش گفت بابا اصلـا اگه شک داری بیا خطامون عوض!
هیچی دیگه دیدم آبروم در خطره بش گفتم نه عشقم من به تو اعتماد کامل دارم، فقط میخواستم ببینم چقد دوسم داری...

آدمو بعضی وقتا تو آمپاس میذارن این دخترا...

آتشی که عشق روشن می کند بسیار بیشتر از سردی و خاموشی ای است که تنفر به بار می آورد
و من هرگز نمی توانم کسی را که به او لبخند نزده ام از ته دل دوست داشته باشم

عاقا یه روز عشقمو بردم خونه،


داشتیم از هم لب میگرفتیم که یهو بابام اومد...واااااااای...
.
.
.
.

.شروع کرد به داد و بیداد کردن...


عشقمو گرفت برد توحیاط پرتش کرد،


وسط حیاط شیکوندش و گفت :


یه باردیگه تو این خونه قلیون بکشی کشتمت

بیا کمتر بگو این غصه ها را

بیا باور کنیم این قصه ها را

مگو از عشق و از زخم جفایش

بیا قفلی بزن این سینه ها را

دگر از درد مردم هیچ منویس

بیا خطی بزن این جمله ها را

مگو از فقر ، دزدی ، تن فروشی

بیا و پاک کن این نکته ها را

به ما ربطی ندارد کودک کار

بیا و حذف کن این بچه ها را

بجای رفتن سمت حقیقت

بیا گسترده تر کن پینه ها را

بیا از بی وفایی ها نگوییم

مگو پایان تلخ قصه ها را

به سلامتی اونایی که از تنهایی شونه که اینجان و گرنه الان باید تو بغل عشقشون میبودن

ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﻬﻢ ﻣﯿﮕﻔﺖ : ﺯﻧﺪﮔﯿﻤﯽ …
ﻭﻗﺘﯽ ﺭﻓﺖ ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺘﻢ : ﻣﮕﻪ ﻣﻦ ﺯﻧﺪﮔﯿﺖ ﻧﺒﻮﺩﻡ ؟
ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ : ﺁﺩﻡ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﺳﯿﺪﻥ ﺑﻪ ﻋﺸﻘﺶ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﯿﺶ ﺑﮕﺬﺭﻩ