با من، سخن از تو در میان آوردند **** گلبرگ بهار، در خزان آوردند

خاموش ترین سکوت صحراها را **** با نام تو، باز در فغان آوردند

عمر آن بود که در صحبت دلدار گذشت 

عمر آن بود که در صحبت دلدار گذشت 

                                         حیف و صد حیف که آن دولت بیدار گذشت

                                         حیف و صد حیف که آن دولت بیدار گذشت

 آفتابی زد و ویرانه دل روشن کرد

                                          لیک افسوس که زود از سر دیوار گذشت 

  خیره شد چشم دل از جلوه مستانه او 

                                           تا زدم چشم به هم مهلت دیدار گذشت

گر چه مستيم و خرابيم چو شب هاي دگر

باز كن ساقي مجلس سر ميناي دگر

امشبي را كه در انيم غنيمت شمريم

شايد اي جان نرسيديمبه فرداي دگر

مست مستم مشكن قدر خود اي پنجه غم

من به ميخانه ام امشب تو برو جاي دگر

چه به ميخانه چه محراب حرامم باشد

گر به جز عشق توام هست تمناي دگر

تاروم از پي يار دگري مي بايد

جز دل من دلي و جز تو دلاراي دگر

گر بهشتي است رخ تست نگارا كه در ان

ميتوان كرد به هر لحظه تماشاي دگر

از تو زيبا صنم اين قدر جفا زيبا نيست

گيرم اين دل نتوان داد به زيباي دگر

مي فروشان همه دانند عمادا كه بود

عاشقان را حرم و دير و كليساي دگر

در دیده ی دل جلوه گرت می بینم

هر لحظه به شکل دگرت می بینم

هربار که در دیده ی دل می گذری

از بار دگر خوبترت می بینم