موسیقی عجیبی ست مرگ.

بلند می شوی

و چنان آرام و نرم می رقصی

که دیگر هیچکس تو را نمی بیند



گروس عبدالملکیان

هی فلـانی دیگرهوای بــرگــرداندنت را ندارم...

هرجا که دلت میخواهد برو...

فقط آرزو میکنم وقتی دوباره هوای من به سرت زد
،
آنقدر آسمان دلت بگیرد

که با هزار شب گـــریهِ ی چشمانت
،
باز هم آرام نگیری...

و اما من
،
برنمی گردم که هیچ

عطــر تنم را هم از کوچه های پشت سرم جمع میکنم
،
تا نتوانی لــــم دهی روی مبل های راحتی
،
با خــاطــراتم قدم بزنی

حال دلم خوب است …
آرام گوشه ای نشسته و رویاهایش را به خاک می سپارد !

از اتاق خاطراتم
بوی حلوا بلند شده است
آرام فاتحه ای بخوان …
شاید خدا گذشته ام را بیامرزد … !

* زمانی فرا می رسد که مجبور می شوید بگذارید کسی برود و دیگر با او ارتباطی نداشته باشید. اگر کسی شما را در زندگیش بخواهد راهی پیدا میکند تا شما را در آن بگنجاند. باید فراموشش کنید و این حقیقت را بپذیرید که آنگونه که شما دوستش داشتید، او نداشت و بگذارید به آرامی از زندگیتان برود. گاهی اوقات رفتن آسان تر از ماندن است. ما تا قبل از اینکه کسی را فراموش کنیم تصور میکنیم که کار سختی است. اما وقتی فراموش میکنیم به خود می گوییم که چرا زودتر ترکش نکردیم.

نه آرام می رودنه تند
ساعت دلتنگی را می گویم
همینجا ثابت ایستاده
فکر کنم باید دوباره تعویضش کنم!!!!

هیچ وقت اسیره به جایی رسیدن نشو

اسیر میشی ... اسیر در تنهایی اسیر در ناکجا آباد زندگی اسیر در آرزوهات اسیر در زندان دنیا

اسیر در...

زندگی برای رسیدن به خداست و خداست همه چیز و همه کس

برده دنیا شدن رو به بنده خدا شدن ترجیح نده

شاید بنده هم اسیر باشه اما اسیر در آزادی اسیر در عشق

اسیر در آرامش




(( آهید ))

دختر است دیگر...
گاهی دلش می خواد
بهانه های الکی بگیرد
به هوای آغوش تو
شانه های تو...
که بعد تــو
آرام
خیلی آرام
در گوشش زمزمه کنی:

ببین من عاشقتــــم..