سلام. من hossein هستم، از اعضای جدید #Bia2Uni ...

با پسر همسايمون هيچ حرف و گفتي ندارم اما شمارش تو گوشيم هست از قضا اين پسره عكاسيش خيلي خوبه منم مي خواستم برم كلاسه عكاسي جايي رو سراغ نداشتم بهش يه مسيج دادم كه كلاسه خوب ميشناسي يا نه بعد جواب نداد منم بخيال كه انگار نه انگار حالا رفته به داداشم گفته فلان كلاس هست !!! همسايه ي اوووووسكله داريم؟؟!؟

شب امتحان خوابگاه دخترا:
چهار بار دوره کردم ..میفهمی چهاربار.. نتونستم دوره پنجمو بزنم!
مهناز جون اون کتابو بده به من (صدای هق هق و گریه)

شب امتحان خوابگاه پسرا:
( ساعت ۲ نیمه شب همراه با دود قلیون ) مونی مگه نمیگم رد بده! شاهش دست من بود!!‬

از این شبِ بد منظره
از این شبِ سوت و کور
تا شبِ مهتابیه تو
مرا پرواز بس نبود

بخوان مرا ...

تا تو راهی نیست
یک بهانه ، برای بوسیدن
برای آواز شدن ... پرواز شدن
پنجره ها
رو به تو باز ه
بخوان مرا ...

عشق من , نگو...
نگو از اشکهایت نگو از چشمان بارانی ات....
نیامده ام که تو را بارانی ببینم
ای کاش چشمانت را بارانی نمی دیدم
من عاشق چشمانت هستم
پـس ای بــــــــــــــــــــــــ اران
نبار....
نبار تا چشمانی را ببینم که دوستش دارم
چشمانم از باران پر شده
ای کاش این باران نمی بارید
ای کاش....
ای کاش می دانستی که عاشق چشمانت هستم
ای کاش صدای گریه هایم را می شنیدی
ای کاش می دانستی گریه هایم از دیدن اشکهای توست
ای بــــــــــــــــــــــــ اران,
ای باران اولین باریست که دوست دارم نباری
لعنت به تو....
نفرین به تو ای باران
نبار....نبار....
نبار و حسرت دیدن بر چشمانم مگذار.....

هر چقدر عطرت را عوض کنی
باز هم تنت…
بوی کثیفِ خیانت می دهد...‬

در من ترانه های قشنگی نشسته اند
انگار از نشستن ِ بیهوده خسته اند
انگار سالهای زیادی ست بی جهت
امید خود به این دل ِ دیوانه بسته اند
ازشور و مستی ِ پدران ِ گذ شته مان
حالا به من رسیده و در من نشسته اند
من باز گیج می شوم از موج واژه ها
این بغضهای تازه که در من شکسته اند
من گیج گیج گیج ، تورا شعر می پرم
اما تمام پنــــجره ها ی تــو بستـــه اند ...

یادمان باشـــــد که آن هنگام که از دست دادن عادت میشود ...
بدستــــــ آوردن هم دیگـــر آرزو نیست ...

کاش چون پرتو خورشید بهار

سحر از پنجره می تابیدم

از پس پرده ی لرزان حریر

رنگ چشمان تو را میدیدم

به تمنای وجود تو شبی

غرق درخاطره ها خواهم شد

غرق درخاطره ای بی پایان

که در این ره، ره پایانی نیست

به کجا می نگری حال که من

خیره بر راه دل خویشتنم

لحظه ای ایی و درنگی بنمای

که در اندیشه چشمان تو من

هم چو یک مهره مبهوت شدم

ولی اخر به کجا می نگری

نکند باز به اندیشه خود

غرق در خاطره خویشتنی