ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﻬﺎﯼ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺩﻟﯽ ﻭﻟﮕﺮﺩ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻭ ﺁﻭﺍﺯﻡ ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻮ ﺳﮑﻮﺗﯽ ﺳﺮﺩ
ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺮﺍﯾﺖ ﻣﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﺗﺎ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺗﺐ ﮐﻨﺪ ﻗﻠﺒﺖ
ﻭﻟﯽ ﺣﺘﯽ ﻧﭙﺮﺳﯿﺪﯼ ﺩﻟﺖ ﻫﻤﺪﺭﺩ
ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ؟؟

فارس نژاد پرست نيست (مگه كوروش نژاد پرست بود؟) رشتي بي غيرت نيست (مگر ميرزا كوچك خوان بي غيرت بود؟) مازندراني كله ماهي خور نيست(مگر نيما كله ماهي خور بود؟) لر هالو نيست(مگه لطف علي خان هالو بود؟) ترك زبان عر عر نمي كنه (مگه شهريار عر عر مي كرد؟) قزويني همجنس باز نيست (مگر علامه دهخدا همجنس باز بود؟) خراساني باديه نشين و بدوي نيست(مگر دكترشريعتي باديه نشين بود؟) بلكه اينان ستونهاي ايرانند. پس افتخار ميكنم ايراني هستم!!!

پادشاهی درویشی را گفت: جمله‌ای گو که در لحظه‌ی غم شاد و در لحظه‌ی شادی غمگینم سازد. درویش گفت:این نیز بگذرد"

دلم یک شب تنهایی می خواهد
با یک عالمه تو
و تمام گوشه کنارهای آغوشت
اگر نبود من به لبخندی نیز قانعم
اگر نه
حتی به کلامی

در آغوشش میکشی
و محکم میفشاری اش به خودت.....زل میزنی!!!
و به چشمهایش خیره میشوی...به نگاهش ...
آرام میگویی:با من بازی نکن....
و او .......
و او درست همین کار را میکند!...!!!!

سرخ میشوی وقتی می شنوی دوستت دارم
زرد میشوم وقتی می شنوم دوستش داری....
چهارشنبه سوری راه انداخته ایم
سرخی تو از من زردی من از تو!
همیشه من می سوزم....و همیشه تو می پری

شب که مي رسد به خودم وعده مي دهم که فردا صبح حتما به تو خواهم گفت صبح که فرا مي رسد و نمي توانم بگويم رسيدن شب را بهانه ميکنم و باز شب مي رسد و صبحي ديگر و من هيچ وقت نمي توانم حقيقت را به تو بگويم بگذار ميان شب و روز باقي بماند که چه قدر دوست دارم

مزه مزه می کنی مرا
درست مثل کودکی که خوراکی را برای اولین بار می خورد
نگاه خریدارانه ات
و همان برق قشنگ چشمانت
که یعنی ...
من شده ام بانوی آغوش مردانه ات

وسعتي به من ده تا اين همه را دريابم وسعتي به من ده تا بندگيم را بر تو تمام كنم وسعتي به من ده تا چشم به درگاه تو باشم وسعتي به من ده به اندازه تمام خوبيها و به اندازه تمام مهربانيها و به اندازه تمام درستيها

تو که نــبـــــاشــی
میان سر به راهی
و رو به راهی
هـیـچــ کـدام را نیستم
آ و ا ر ه ا م