دعا می کنم که هیچگاه چشمهای زیبای تو را
در انحصار قطره های اشک نبینم
دعا می کنم که لبانت را فقط در غنچه های لبخند ببینم
دعا می کنم دستانت که وسعت آسمان و پاکی دریا و بوی بهار را دارد
همیشه از حرارت عشق گرم باشد
من برایت دعا می کنم که گل های وجود نازنینت هیچگاه پژمرده نشوند
برای شاپرک های باغچه ی خانه ات دعا می کنم
که بال هایشان هرگز محتاج مرهم نباشند
من برای خورشید آسمان زندگیت دعا می کنم که هیچگاه غروب نکند

گاهی خوردن لگدی از پشت ! برداشتن گامی به جلو است

عجیب شباهتی داشتی با دریا …
دریا نیز غرقش که میشوی پس ات می زند !

گاهی
آدم
دلش
فقط
یک “دوستت دارم” می خواهد
که نمیرد !

لب گرفتنی که :
.
.
.
....
.
توش تبادل تف
و كثیف كاری
و گاز نباشه ,
لب گرفتن نیست که!
انگار عمو رو بوس کردی...
والا....)

اه اه و مرض

میخواهم از غم ندینت شکایت کنم  
دلیل خنده ام را به سرقت برده

بر بی قراری هایم سوالها دارم که جوابش را نیافتم .

گاهی دلتنگم بدون آنکه بدانم برای چیست و برای کیست.

گاهی غمگینم می دانم برای یک غم بزرگ است اما آنقدر گم است

که دلیلی نمی شود برای دردهایم ...

فقط گاهی بی قرارم ...

دلم می خواهد بروم ...

بروم تا ته دنیا. شاید در ته دنیا یک دلیل پیدا شود!