تقدیم به دوست
آیا کنی یاد از شبی شمع شبستانت شدم؟
پروانهٔ من بودی و من اشک سوزانت شدم؟
رقص از تو و آواز من می سوختی با ساز من
بودی بت طناز من؛ من سر به دامانت شدم
یک جرعه می دادی به من رفت از میان این ما و من
گشتی من و گشتم چو تو آغاز وپایانت شدم
آه از مَی جانسوز تو آن جام تقوا سوز تو
گشتم چو دست آموز تو در عشق برهانت شدم
آن بادهٔ جوشان تویی برهان مدهوشان تویی
کشکول درویشان منم آویزه شانت شدم
ای بهتر از شور جنون بشنو چه گوید ارغنون
انا الیه راجعون تفسیر فرقانت شدم
میخانه خندان بود وخوش بشتافتی بی عقل و هُش
دیدم عجب دریا دلی موج شتابانت شدم
بلبل شدی تا در چمن بگریخت از من اهرمن
دیدم که خواهان گلی باغ و گلستانت شدم
این دل به مژگان دوختی صید اینچنین آموختی
من پیش ازین در بند آن زلف پریشانت شدم
گل دیدمت بلبل شدم مستت بدیدم مُل شدم
آسان نمودی سختیم من سخت آسانت شدم
بهر مداوا آمدی مرغ خوش آوا آمدی
چشمت چو بیمار آمده دارو و درمانت شدم
فرزاد چون کوه دنا قلبش چو دریای فنا
بهر بقا بنما شنا چون بحر عرفانت شدم
