خدایا! مرا تنها مگذار، كه مبادا نگاهم به نگاه

بنده اي از جنس خاك محتاج شود...!

خدایا من حواسم به همه هست به جز تو

پس تو هم حق داری، حواست به همه باشه به جز من . . .

راستی… خدایا،

دختر بچه ی کودکیم کجاست؟! چه بر سر او آمد؟

هنوز هم با آن لبخند زیبا و چشم های پاک و بی ریاست،

وقتی دکمه های پیراهنم را می بست؟ یا او هم بزرگ شده…؟!

شاید یکی مثل همین عروسک ها…

چشم های هوس انگیز ریمل کشیده و لب های شهوانی رژ زده! آخر کجایش زیباست؟!

چقدر دلم می خواهد به دختر بچه ی کودکیم می گفتم که:
“آن وقت ها، چشم ها و لبخند های کودکی اش چقدر زیباتر بود!”

خدایا لطفا برو و به بعضی از آنهاییکه ایمان آورده اند یادآوری کن که تو خدا هستی نه آنها !!

به ثانیه ها گوش می کنم

و چشمهایم را می بندم و اشک میریزم

چقدر خسته ام

چقدر دلم می خواهد همینجا بین عبور و مرور مدام ماشین ها و مردم دراز بکشم و دنیا را به ایستادن وا دارم

چقدر دلم می خواهد بروم بالا ترین جای شهر بایستم و بلند بلند بخندم...

به خودم و به دردهایی که هیچ درمانی برایشان تجویز نمی کنی...
... آه خدایا بیا هر دو دست برداریم تو از ساختن انسان و من از سوختن به پایش

خدایا چنان کن سرانجام کار تو خوشنود باشی و ما رستگار

خدایا از تو معجزه میخواهم معجزه ای بزرگ در حد خدابودنت تو خود بهتر میدانی ، معجزه ای که اشک شوقم را جاری کند.... ناامید نیستم ...فقط دلتنگم.....

خدایا میترسم...!

خدایا من از این ترس میترسم...!

آرومم کن...!

دلم یه جرعه آرامش میخواد!

یه حبه نفس!

یه امدادگر که عمیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــیق بدمه تو ریه هام!

خدایا امدادگرم میشی؟!

خدایا..

در بین تمامی این تاریکی ها..

سختی ها..

شکست ها..

ودر میان ناامیدی این انسان ها..

من رنگ دیگر میگیرم..

رنگ امید..

و دستم را بسویت درازمیکنم..

دست خالی برم نگردان..

نشانم بده که رنگ امید پیروز است..

ونشانشان بده که همه چیز دست توست..

همه چیز..

خدایا به من کمک کن که وقتی می خواهم درباره ی راه رفتن کسی قضاوت کنم کمی با کفشهای او راه بروم ...