اصفهانی ها پاسخ هیچ پرسشی را نمی‌دهند و در پاسخ هر پرسش شما آنها پرسشی از شما دارند!
مثال ( وقتی از دوست اصفهانی خود آدرس یك خیاط می‌پرسید)
شما: خیاط خوب سراغ داری؟
دوست اصفهانی شما: چی‌چی می‌خَی بدوزی؟
شما: کت و شلوار
دوست اصفهانی : پارچه داری؟
شما: بله
دوست اصفهانی:از کی اِسِدی؟
شما:از ....مغازه
دوست اصفهانی : پارچِد خُبِس؟
شما: بله
دوست اصفهانی : چه رنگیِس؟
شما: چه فرقی می‌کنه؟
دوست اصفهانی : فرق می‌کونِد دادا! فرق می‌کونِد
شما: خب، سورمه‌ای
دوست اصفهانی: چرا سورمه ی؟ارزونتر بود؟
شما:نه
دوست اصفهانی:چیطو؟
شما:خب می خواستم سورمه ای باشه
دوست اصفهانی : مبارکِس، خَبِریِه؟
شما: نه بابا، بالاخره خیاط سراغ داری یا نه؟
دوست اصفهانی : اگه خبری نیس کتا شلواری سورمِی می‌خَی چیکار؟

ﭘﺴﺮ ﮐﻪ ﻧﺒﺎﺷﯽ ...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ﺩﺧﺘﺮﯼ !!!
ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺑﺮﮐﺖ ﻗﺴﻢ |:
کاری ندارید من برم دنبال اکتشافات دیگه

روزای عادی:
مامان من دارم میرم بیرون.
مامانم :باشه، مواظب خودت باش.
روزایی که من قرار دارم:
مامان من دارم میرم بیرون.
مامانم :وایسا، وایسا، منم میخام بیام باهات.
ازکجامیفهمه خو؟؟؟؟؟