گاهی حسود می شوم
به حسی که تو داری
وقتی با چشم های باز
به مرگ زل زدی
بگذار چشمت را ببندم
و چشم های تو را به خاک بسپارم
میخواهم جوانه بزنی
تازه تازه
ببوسمت
و دردم را فراموش کنم
لای همین نگاه سرسری که به یاد می آورم
هنوز از تو
روز از نو
روزی ام انتظار است
حسود نشوم؟!
