همه نیمه ی گمشده و مکمل شونو پیدا کردن

ما هنوز متمم مون رو هم ندیدیم!

به 30 درجه هم راضی شدیم دیگه!

نبود ؟؟؟

یه 10 درجه...!؟؟؟

“… علی‌ گفته‌ است‌ که‌: “گروهی‌ بهشت‌ می‌جویند، اینان‌ سود‌جویان‌اند و طماع‌، گروهی‌ از دوزخ‌ بیم‌ دارند و اینان‌ عاجزند و ترسو، و گروهی‌ بی‌طمع‌ بهشت‌ و بی‌بیم‌ دوزخ‌اش‌ می‌خواهند عشق‌ بورزند، و اینان‌ آزادگان‌اند و آزاد”. عشق‌ چرا؟ عشق‌ تنها کار بی‌چرای‌ عالم‌ است‌، چه‌، آفرینش‌ بدان‌ پایان‌ می‌گیرد، نقش‌ مقصود در کارگاه‌ هستی‌ اوست‌. او یک‌ فعل‌ بی‌برای‌ است‌. غایت‌ همه‌ غایات‌ عالم‌ “برای‌” نمی‌تواند داشت‌…”
مجموعه آثار ۳۳ / گفتگوهای تنهائی / ص۱۸

خیلی ها برای لذت بردن از زندگی ، گذشته ی خود را رها می کنند و می گویند: امروز انگار نخستین روز عمر منه!

اما من ترجیح می دهم که بگویم امروز آخرین روز از زندگی منه و میخواهم از لحظه لحظه ی آن استفاده کنم گویی که فردایی در کار نیست ...

زندگی کردن من مردن تدریجی بود
هر چه جان کند تنم عمر حسابش کردند

“… عشق با شناسنامه بی‌ارتباط نیست و گذر فصل‌ها و عبور سال‌ها بر آن اثر می‌گذارد. اما دوست داشتن در ورای سن و زمان و مزاج زندگی می‌کند و بر آشیانه بلندش روز و روزگار را دستی نیست…”
مجموعه آثار ۱۳ / هبوط در کویر

هنوز دلخوشی ذهن خسته ام این است که در خیال خودم بی خیال من شدی

غضنفر با گوش پانسمان شده داشته میرفته، دوستش ازش میپرسه خدا بد نده چي شده؟ ميگه گوشم درد ميكرد رفتم كشيدمش ! میگه همين كارها رو ميكنين كه برامون حرف در میارن! لااقل پرش ميكردي!

“… دوست داشتن از عشق برتر است. عشق یک جوشش کور است و پیوندی از سر نابینایی، اما دوست داشتن پیوندی خودآگاه و از روی بصیرت روشن و زلال. عشق بیش‌تر از غریزه آب می‌خورد و هر‌چه از غریزه سرزند بی‌ارزش است و دوست داشتن از روح طلوع می‌کند و‌ تا هر جا که یک روح ارتفاع دارد، دوست داشتن نیز همگام با آن اوج می‌یابد…”
(مجموعه آثار ۱۳ / هبوط در کویر / ص ۳۲۷)

پیدا کنید مرا..

مجهول یک معادله عاشقانه ام

پیدا کنید مرا..

ساحل نشین آبی چشمان یک نفر

پیدا کنید مرا..

شاید مرا ، میان هر چه سکوت است دیده اید

در انزوای تیره غمها، سروده اید

پیدا کنید مرا..

شاید مرا،میان کو چه های مه آلود خستگی

در ناله های پر از درد یک غریب

در رد پای مر گ بیابید