كسی گفت به من : تو چقدر تــنهـــــــایی !!! گفتمش در پاسخ : تو چقدر نادانــــی !!! تن من گر تنهاســـت ... دل من با دل هـــاست ... دوستــــانی دارم، همه از جنس بلــــور ... كه دعایم گویند و دعاشان گویم ... یادشان در دل من، قلبشان منزل من ! *********************** حكایت رفاقت حكایت سنگهای كنار ساحله كه یكی یكی جمعشون میكنی توی بغلت بعدش یكی یكی پرتشون میكنی توی آب.اما یه وقتایی سنگهای قیمتی گیرت میاد كه هیچ وقت دلت نمیاد پرتشون كنی تو یكی از اونایی

چه پـــــر جـــــرأت و مغـــرور مـی شــود در بـرابــرت



.... کســـی که مـــی فهمــــــد



از تـــــــه دل دوسـتــــش داری .... !

ماسه ها فراموش کارترینند، جای پایت روی آنها با اولین موج پاک میشوند، اما ما از نسل ماسه ها نیستیم، ازنسل صدفهائیم، یادها همیشه در دلمان میماند تا مروارید شود.

به نظر من

‫نیمرو درست كردن، آشپزی نیست مدیریت بحرانه.‬

یعنی ﺩﺭﮎ ﻭ ﺷﻌﻮﺭﯼ ﮐﻪ ﺍﺳﺘﺎﻣﯿﻨﻮﻓﻦ ﺩﺍﺭﻩ واسه تسکینِ درد آدم بعضی از آدما ندارن !!!

دیگه سریال کره‌ای هم نمیزارن چند وقته قیمت اجناس تو چوسان قدیم از دستمون در رفته

زندگی وقت کمی بود و نمی دانستیم
همه ی عمر دمی بود و نمی دانستیم
حسرت رد شدن ثانیه های کوچک
فرصت مغتنمی بود و نمی دانستیم
تشنه لب ، عمر به سر رفت و به قول سهراب
آب در یک قدمی بود و نمی دانستیم

قهوه ی تلخ نبودنت

لبهای پوسیده روی فنجان

تب هذیان زده و نبض خواب الود...

و شعری یخ زده روی کاغذ...

اصلا

هوا زرد میشود

سرد میشود

و درد در هوای من می پیچد

نه صبح می بارد

و نه شب چکه میکند

من سودا زده، بی سامانم...!!!

می فهمی؟؟؟!!!

در آغوش"تو" گم می شوم

چون تبریز

که در دل این صبح مه آلود...!!!