برهنه ات مي کنند تا بهتر شکسته شوي ...
نترس گردوي کوچک !
آنچه سياه مي شود روي تو نيست، دست آنهاست . . .

پر است خلوتم از ياد عاشقانه ی او ** گرفته باز دل کوچکم بهانه ی او
نسيم رهگذر اين بار هم نياورده ** به دست قاصدکي نامه يا نشانه ی او
مسافران همه رفتند و باز جا ماندم ** کدام جاده مرا مي برد به خانه ی او؟
در اشتياق زيارت به خواب مي بينم ** کبوترانه نشستم بر آستانه ی او
منو دوبال شکسته، من و دودست نياز ** چگونه پر بکشم سمت آشيانه ی او؟
غروب ابري پاييز مي چکد در من ** پرم ز هق هق باران کجاست شانه ی او؟

استکان چایی میفته ازدستت میریزه رو; مودم، لپ تاپ، تلفن، دیوار،زمین، کتابات، مجله هات، گوشیت و... وتو کف میمونی این استکان بود یا قوری؟؟؟؟؟؟؟؟

چهار چیز است که قابل بازیابی نیست سنگ پس از پرتاب شدن، سخن پس

از گفته شدن، فرصت پس از از دست رفتن، و زمان پس از سپری شدن.

عشق و ایمان در اوج پروازش از سطح ستایشها میگذرد و معشوق در انتهای صعودش در چشم عاشق سراپا غرقه سرزنش میشود و این هنگامی است که دوست استحقاق بخشوده شدنش را در چشم دوست از دست میدهد.
دکترعلی شریعتی / مجموعه آثار ۲۱ / زن / ص۱۴۹

واقعا راستشو بگیید

“… عشق با شناسنامه بی‌ارتباط نیست و گذر فصل‌ها و عبور سال‌ها بر آن اثر می‌گذارد. اما دوست داشتن در ورای سن و زمان و مزاج زندگی می‌کند و بر آشیانه بلندش روز و روزگار را دستی نیست…”
مجموعه آثار ۱۳ / هبوط در کویر

اندکی دقیقتر نگاه کن .....

اندکی عمیقتر بیاندیش ....

در این زیبا جنگل افسون گر ....

تبر بر ریشه ها است! ....

و تبر به دستان در اوج مستی .....

صدای سقوط انسانیت را نمی شنوی؟! ....

تبر بر ریشه هاست

دلگیر نباش!

تقصیر از خودت بود !!

دسته کلید علاقه که گم شد

باید

عوض می کردی

قفل تمام آرزوها را !!!