‌‌‌مترسک ،

حرف دلت را خوب میدانم!

میدانم درد دارد،

باشی وجودت را هیچ بدانند ... !

ثانیه هم می سوزد دلش ٬ برای دلتنگیم !

رفتن من
تلخانه!

این قصه یه مرده همیشه با یاربوده وروزمرگش روزبی یارموندنه!

یارموجودنیست جسم نیست چون احساسش پرستشه ودنیایی می ارزه!

پس عشقت بابت جسم نیست وروحی انرژی سیالی كه نمی بینیش اما باتمام وجودحسش میكنی!كسی كه بهترینها روبراش میخوای اما دریغ وصددریغ انرژی ازكالبدیست كه گرما انرژی حقیقت وعشق غیرمادی را دروجودت درنمیابد وبه تحقیر جسم پرستی متهم میشوی!هدیه میگیری فقط دل یارت شاد باشد واو بدخلقی كند وهدیه عشق وشادی را خرید جسم پندارد وتحقیر روحت دلت را به دردمی آوردهدیه ات را دوست نداشت خودت راهم دوست ندارد

بعضی وقتها به نـبودنـش عـــادت میـکنی ولـــی دلت بودنـــش رو میخـواد ...

گاهی دلت از سن و سالت می گیرد

میخواهی کودک باشی...

کودک به هر بهانه ای به آغوش غمخواری پناه می برد

و آسوده اشک می ریزد

بزرگ که باشی

باید بغض های زیادی را بی صدا دفن کنی ...

و از خوشی های روزگار همین بس


که در هر ساعت از شبانه روز که دلت خواست


به کسی زنگ بزنی و او بی درنگ گوشی را بردارد


و بگوید " سلام ، جان دل " !!


که بدانی مزاحم نیستی ...


که اصلا انگار منتظر زنگ ت بود...