بار دگر نامه ی تو باز شد مستی ام از نامه ات آغاز شد نام خدا زیور آن نامه بود من چه بگویم که چه هنگامه بود بوسه زدم سطر به سطر تو را تا که ببویم همه عطر تو راسطر به سطرش همه دلدادگیست عطر جوانمردی و و آزادگیست عطر تو در نامه چها میکندغارت جان ودل ما میکنداز غم خود جان مرا کاستیبار دگر حال مرا خواستیبی تو چه گویم که مرا حال نیستمرغ دلم بی تو سبکبال نیستهر چه که خواندم دل تو تنگ بودحال من و حال تو همرنگ بود

چیه دلم گرفتی.. واسه چی داری گریه میکنی..
چیه دلم شکستی.. واسه کی داری گریه میکنی..
چیه دلم غریبی.. چی دیدی داری گریه میکنی..
میگی گذاشته رفته اونی که مثل نفس تو بود ...
میگی دلتو شکسته اونی که همه ی [!] تو بود..
میگی دیدی نمونده پای همه حرفایی که زده بود..
دل من میدونم داری دیوونه میشی اما باز بیخیالش..
دل من میدونم داری ویرونه میشی اما باز بیخیالش..
خدایا کی درمی یابی مارا.. کی درکم خواهی کرد..
میترسم زمانی بدادم رسی که دیر شده باشه..
گرچه آب رفته باز آید به رود.. ماهی بیچاره اما مرده بود..

چه تضاد عجیبی است، دلم برای او شور میزند ، ولی دستم نمک ندارد . . .

در این هیاهوی خلق
که پُتک بر آرامش ات میزند
دلم پیاده رویی میخواهد , بارانی!
دست خودم را بگیرم
برویم صحبت کنان
تا انتهای گریستنِ آخرین ابرِ زندگی!
نفرین به اجتماع
که نمی گذارد صدا به صدا برسد!

چشم هاتو وقتی نمیبینم
تنها میشینم و غمگینم
دوست دارم عطر نفس هاتو
آروم میگیره دلم با تو
هر شب به عشق تو بیدارم
قدر یه دنیا دوست دارم
هیچ موقع نذار که تنها شم
تو که باشی کنار من دیگه هیچ چیزی کم نیست
نگو کمتر نگاهت کنم آخه دست خودم نیست
عشقت بستس به دل و جونم
باور کن بی تو نمیتونم
حتی با فکر تو هم شادم
هیچ موقع نمیری از یادم...

دلم تنگ است. پرواز میخواهم. تا کجایش را نمیدانم. از زمین بیزارم

این تکرار ســــــــــــــــــــاعــــــــــتــــــــها
از این بیهوده بـــــــــــــــــــــــــــــــــــــودنها
از این بــــــــــــــــــــــــــــــــــی تاب ماندنها
از این تردیــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدها
نیرنگها
شکها
خیانتها
از این رنگین کمان سرد آدمها
و از این مرگ باورها و رویاها
پریشانم …
دلم پرواز میخواهد