طرف نوشته بود که:

من یه گوگل واسه مغزم لازم دارم یه آنتی ویروس هم واسه دلم

رفتم کامنت گذاشتم :

پس یه فتوشاپ هم واسه قیافت بذار! :v

هیچی دیگه خیلی بی جنبه بود بلاکم کرد

ملت اعصاب ندارن

اين بار كه عاشــق شــدم
دوســـتت دارم رو اصــلأ به زبــون نــميــآرم
قربون صدقه رفتن كه هيــچـي !
نگرانيامــم بـــروز نــميـدم

وقتي حالش خوب نبود باهاش صحبت نميكنم
و آرومش نميكنم،بجاش ميگم برو يه دوش بگير بهتر ميشي..

باهــاش زياد بيرون نميرم
تا اگه جدا شديم خيابوناي شهر عذابم ندن
به چشماش خيره نميشم تا دلم گير چشماش نشم

سعي ميكنم وقتي داره خودشو برام لوس ميكنه
بحثُ عوض كنم تا صداش كه يادم اومد ديوونه نشم

وقتي خواست قسم بخوره كه تنهام نميذاره،
انگشتمو ميذارم رو لبش و ميگم لازم نيست قسم بخوري ،
حرمت خدارو نشكون

خلاصه اصن بهش گير نميدم و پاپيچه كاراش نميشم

انگار ن انگار
من تجربه كردم
تاوان اعتماد به بعضيا يه عمر پشيمونيه......

وقتي دل كسي رو بشكنيد...


هر كاري هم كه بعد از اون براش انجام بدين،


اون ديگه هيچوقت براتون همون "آدم سابق" نمي شه!


دلم بد شكست

@arash-tavanaei
براي ماندت تمام زندگانيم رانذركرده ام

براي ماندنت تمام آرزوهايم رانذر كرده ام

براي ديدار دوباره ات چشمانم رانذر كرده ام

دنياي من نميدانستي كه بي تو بودن ويرانه ام

برگرد تا ادا كنم تمام نذرهايم را

برگرد تاجهاني رااذين بندي كنم

باتمام عاشقانه هايم اشكهايم

برگرد تا نذري ديگر در دلم نماند

برگرد اي حسرت هميشگي ام

به بابام میگم دلم گرفته
میگه چاه باز کن تو کابینته
ینی محبت تو خانواده ی ما موج میزنه !

اجازه ندادی تو تنهایی دلم
یه بلایی بیارم سردله خل وچلم
نذاشتی حس کنم دریا رو
ساحل و رنگ خوش فردا رو
بشینم یه آسمون گریه کنم
چشمامو جای ابربهارهدیه کنم
من موندم و یه خاطره رنگه تو
بسه برام شنیدنه آهنگه تو
گفتی ببین حال منم خرابه
زندگیم مثه قایقی روی آبه
گفتم حاله منم رفیقه حالته
دیدم یه غمی ته فنجون فالته

ابری رسید و آسمانم از تو پر شد
بارانی آمد ، آبدانم از تو پر شد
نام تو اول بغض بود و بعد از آن اشک
اول دلم پس دیدگانم از تو پر شد
جان جوان بودی تو و چندان دمیدی
تا قلبت بخت جوانم از تو پر شد
خون نیسیتی تا در تن میرنده گنجی
جانی توو من جاودانم از تو پر شد
چون شیشه می گرداند عشق ، از روز اول
تا روز آخر ، استکانم از تو پر شد
در باغ خواهش های تن روییدی اما
آنقدر بالیدی که جانم از تو پر شد
پیش گل سرخ تو ،‌برگ زرد من کیست ؟
آه ای بهاری که خزانم از تو پر شد
با هر چه و هر ﮐس تو را تکرار کردم
تا فصل فصل داتسانم از تو پر شد
ایینه ها در پیش خورشیدت نشاندم
و آنقدر ماندم تا جهانم از تو پر شد

گم شدم توی شبی که خودمم،شبی که حتی یه فانوس نداره

منو با خودت ببر به روشنی،آخه هیچکی مثل تو منو دوست نداره

لک زده دلم واسه یه هم زبون،شیشه دل همه سنگ شده

میدونی دلیل گریه هام چیه،آی خدا دلم برات تنگ شده

هم دعا کن گره از کار تو بگشاید عشق

هم دعا کن گره تازه نیافزاید عشق

قایقی در طلب موج به دریا پیوست

باید از مرگ نترسید ، اگر باید عشق

عاقبت راز دلم را به لبانش گفتم

شاید این بوسه به نفرت برسد ، شاید عشق

شمع روشن شد و پروانه در آتش گل کرد

می توان سوخت اگر امر بفرماید عشق

پیله رنج من ابریشم پیراهن شد

شمع حق داشت! به پروانه نمی آید عشق !

تو از منی و من از تو چرا که درد یکیست

که آنچه با من و تو روزگار کرد یکیست

عجیب نیست که من با تو نیز تنهایم

که در مقابل آیینه زوج و فرد یکیست

چه فرق می کند اکنون،بهار یا پاییز

برای ما که کویریم سبز و زرد یکیست

من و تو دشمن تقدیر یک دگر هستیم

ولی چه سود، که تسلیم با نبرد یکیست

دلم به دور تو سیاره ای است سرگردان

که شیوه من و این چرخ هرزه گرد یکیست

خدا یکی تو یکی پس از آستان غمت

نمی روم که بدانندحرف مرد یکیست